ସମୟ

ସହି ନେବାର ହୃଦୟଟେ ଦେଖିଲ ବୋଲି

ଅଜାଡି ଦେଲ ଦୁନିଆ ଯାକର ଦୁଃଖ

କହିଲ ସହିଯାଅ ସମୟକୁ, ଏ ତ ସାମୟିକ

 ହୁଏତ ଆଗାମୀ ସମୟ ବଦଳି ଯାଇପାରେ

ହେଲେ ଏଠି ସକାଳଟା କୋଉ ନୂଆ ଯେ, ଗତ କାଲି ପରି।

ଏଇ ସହିବାରେ କିଛି ନୂତନତ୍ବ ନାହିଁ

କୁରୁସଭା ତଳେ କିଏ ବା କାହାର ?

ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦାୟିତ୍ଵର ଖଣ୍ଡା

ଝୁଲାଇ ଦିଆଯାଏ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ

ଜୀବନକୁ, ସମୟର ଉଜାଣି ସୁଅରେ ଭସାଇଦେବା ପରେ

ଜାଣେନା ଏହାର ଶେଷ କେଉଁଠି

ଏକ୍‌ଲା ନଈର କଥା କେବଳ ସୁଅ ହିଁ ବୁଝେ।