ପ୍ରେମର ଅମୃତ : ମୁନୁ ଓ ବାବୁ

ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଜୟଦେବ ବିହାରରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦେଖା ହୋଇଥିଲା। ମୁନୁର ଲମ୍ବା କେଶ ଓ ମଧୁର ହସ ଦେଖି ବାବୁ ମୋହିତ ହୋଇଗଲା। ସେ ଧୀରେ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲା,

“ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ହସୁଛ, ମୋର ହୃଦୟ ଥରି ଉଠୁଛି। ତୁମ ଆଖିରେ ଏତେ ସ୍ୱପ୍ନ ରହିଛି ଯେ ମୁଁ ହଜି ଯାଇଛି।”

ମୁନୁ ଲାଜୁକ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ତୁମର କଥା ଶୁଣି ମୋ ହୃଦୟ ବି ଧୀରେ ଧୀରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି। ତୁମେ ମୋତେ ଏମିତି ଚାହୁଁଛ ଯେ ମୁଁ ଲାଜରେ ଲାଲ୍ ହୋଇ ଯାଉଛି।”

ସେହି ରାତି ସେମାନେ ହୋଟେଲ୍ ରୁମ୍‌କୁ ଗଲେ। ବାବୁ ମୁନୁର ହାତ ଧରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲା,

“ଆଜି ରାତି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଆଗଳାଇ ରଖିବି ଯେ ତୁମେ କେବେ ବି ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହିଁବ ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋର ପ୍ରେମ, ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ, ମୋର ସବୁକିଛି।”

ମୁନୁ ତା’ର ବୁକ୍ ଉପରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍ କରି କହିଲା, “ବାବୁ… ତୁମ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ମୁଁ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଭବ କରୁଛି। ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନ ହୋଇଯାଇଛ।”

ଦ୍ୱିତୀୟ ରାତିରେ ବାବୁ ମୁନୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲା, “ପ୍ରତି ରାତି ତୁମ ସହିତ କଟାଇବା ପରେ ମୋର ହୃଦୟ ଆଉ ଅଧିକ ତୁମ ପାଇଁ ଧଡ଼କୁଛି। ତୁମେ ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଗୀତ।”

ମୁନୁ ତା’ର ଆଖିରେ ଚାହିଁ କହିଲା, “ବାବୁ, ତୁମ ସ୍ପର୍ଶରେ ମୁଁ ଗଳି ଯାଉଛି। ତୁମେ ମୋତେ ଏମିତି ଭାଲ ପାଅ ଯେ ମୁଁ ନିଜକୁ ବି ଭୁଲି ଯାଉଛି। ତୁମ ବିନା ମୋର ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ।”

ତୃତୀୟ ରାତିରେ ବାବୁ ମୁନୁର କାନ୍‌ରେ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍ କରି କହିଲା, “ତୁମେ ମୋର ପ୍ରାଣ, ମୋର ଶ୍ୱାସ, ମୋର ସବୁ। ତୁମ ସହିତ ପ୍ରତି ରାତି ମୋ ପାଇଁ ଏକ ନୂଆ ସ୍ୱର୍ଗ।”

ମୁନୁ ତା’ର ବୁକ୍ ଆଗଳାଇ କହିଲା, “ବାବୁ… ତୁମେ ମୋତେ ଯେମିତି ଆଗଳାଉଛ, ମୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ ଭୟ ଓ ଲାଜ ଭୁଲି ଯାଉଛି। ତୁମ ପ୍ରେମରେ ମୁଁ ପୂରା ବୁଡ଼ି ଯାଇଛି।”

ଚତୁର୍ଥ ରାତିରେ ନିର୍ଜନ ପାହାଡ଼ ଉପରେ କାର୍ ଭିତରେ ବାବୁ ମୁନୁର ହାତ ଧରି କହିଲା, “ଏହି ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରେମ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ତୁମେ ମୋ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଯାତ୍ରା।”

ମୁନୁ ତା’ର କାନ୍ଧରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି କହିଲା, “ବାବୁ, ତୁମ ସହିତ ଏହି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ମୁଁ ନିଜକୁ ପୂରା ତୁମର ଅନୁଭବ କରୁଛି। ତୁମ ପ୍ରେମ ମୋର ସବୁକିଛି।”

ପଞ୍ଚମ ରାତିରେ ଛାତ ଉପରେ ବାବୁ ମୁନୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲା, “ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ତୁମକୁ ଆଗଳାଇ ମୁଁ ନିଜକୁ ଧନ୍ୟ ମନେ କରୁଛି। ତୁମେ ମୋର ପ୍ରେମର ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରକା।”

ମୁନୁ ତା’ର ଆଖିରେ ଚାହିଁ ଆଖିରେ ଜଳ ଭରି କହିଲା, “ବାବୁ… ତୁମ ପ୍ରେମରେ ମୁଁ ହଜି ଯାଇଛି ଓ ପୁଣି ନିଜକୁ ଖୋଜି ପାଇଛି। ତୁମେ ମୋର ହୃଦୟର ରାଜା। ଆଉ କେବେ ବି ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ ମୋତେ। ପ୍ରତି ରାତି ଆମେ ଏମିତି ଏକାଠି ରହିବୁ।”

ବାବୁ ମୁନୁର କପାଳରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ କହିଲା, “ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି ମୁନୁ, ଯେତେ ଦିନ ମୋର ଶ୍ୱାସ ରହିବ, ତୁମେ ମୋର ହୃଦୟରେ ରହିବ। ତୁମ ପ୍ରେମ ମୋର ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ସତ୍ୟ।”

ଏହିପରି ମୁନୁ ଓ ବାବୁର ପ୍ରେମ ଦିନକୁ ଦିନ ଆହୁରି ଗଭୀର ଓ ମଧୁର ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତି ରାତି ଏକ ନୂଆ ପ୍ରେମ କାହାଣୀ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା।