Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Laxman Kumar Behera

Tragedy


5.0  

Laxman Kumar Behera

Tragedy


ବାପା

ବାପା

9 mins 285 9 mins 285


      ମୁଁ ଯାହାକୁ ଭଲ ପାଏ । ଭକ୍ତି ଆଉ ସମ୍ମାନ କରେ । ନିରବରେ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ । ଯାହାଙ୍କ କଥା ଭାବି ମନେ ମନେ ଖୋଜେ । ସ୍ବପ୍ନରେ ଯେ, ଆସନ୍ତି । ମୋର ଆଖି ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ଛବି ଦେଖିବା ପାଇଁ ବ୍ଯାକୁଳ । ସେ ମୋ ବାପା । ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଜି ମୁଁ ଏତେ ବାଟରେ ପହଞ୍ଚି ପାରିଛି । ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ମୁଁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ । ତାଙ୍କର ହସ ମିଶା କଥା, ପରୋପକାର ଭାବନା, ଆବାଳବୃଦ୍ଧବନିତା ସହ ଉତ୍ତମ ସମ୍ବନ୍ଧ ରକ୍ଷା ଦେଖି ଆଜି ମୁଁ ଗର୍ବିତ । ମୋତେ ଭଲ ମଣିଷ ହିସାବରେ ଗଢି ତୋଳିବାରେ ତାଙ୍କର ଯଥେଷ୍ଟ ଭୂମିକା ଥିଲା । ସେ ଥିଲେ ମୋ ପାଇଁ ବିରଳ ବ୍ଯକ୍ତିତ୍ବ । 


       ସେ ମୋତେ ବିଶ୍ବକୁ ଭଲପାଇବା ଶିଖାଇ ଦେଲେ । ସେବା କରିବା ହିଁ ସଂସାରରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମ । ସେ ଛୋଟ ହେଉ ଅବା ବଡ । ସେବା କେବଳ ସେବା ହିଁ ହୋଇଥାଏ । ଆପଣ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରନ୍ତୁ, ଦେଶ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଗାଈ ପାଇଁ ଘାସ କାଟନ୍ତୁ, ଘରେ ଖାଦ୍ଯ ରୋଷେଇ କରନ୍ତୁ, ପରିବାର ପାଇଁ ବଜାର ସଉଦା କରନ୍ତୁ ଅବା ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ରୋଗୀର ଉପଚାର କରନ୍ତୁ, ଏସବୁ ତ ସେବା । ଜୀବ ଜଗତର ସେବା କରିବା ହିଁ ପ୍ରକୃତିର ସେବା କରିବା । ଯେଉଁ ପ୍ରକୃତି କୋଳରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ । ସେ ପ୍ରକୃତି ହିଁ ଈଶ୍ବର ।


     ଯଦି ଅମୃତର ସନ୍ଧାନ କରୁଛନ୍ତି, ତା'ହେଲେ ଜାଣି ରଖନ୍ତୁ ଅମୃତ ପରୋପକାର ଭାବନାରେ, ସତ୍ଯ କର୍ମରେ, ଅନ୍ଯକୁ ଭଲ ପାଇବାରେ ଥାଏ । କେଉଁଠାରେ ଖୋଜିଲେ ତା'କୁ ପାଇବେ ନାହିଁ । ଏ ଥିଲା ମୋ ବାପାଙ୍କ ନୀତିବାଣୀ ।


       ବାପାଙ୍କ ମହତ୍ ବାଣୀ ଏତେ ଶାନ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର ଯେ, ଯାହା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ମୋ ମନ-ହୃଦୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରକୁ ଦୋହଲାଇ ଦିଏ । ଶୀହରଣ ଖେଳେଇ ଦିଏ । ଅଦ୍ଭୁତ ତାଙ୍କର ମୁଖ ନିସୃତ ଶବ୍ଦ ।


        ମୋର ମନେଅଛି ପିଲାଦିନେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଯେବେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡେ ବାପା ମୋତେ କାଖ କରି, ପିଠିରେ ଲାଉ କରି ଗାଆଁ ସାରା ବୁଲାଇ ଦିଅନ୍ତି । ମାଆ ଆମକୁ ଛାଡି ଚାଲି ଗଲା ପରେ ସେ ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ସହିଛନ୍ତି । ବିଛଣାରେ ମୋତେ ଶୁଆଇ ସାରିବା ପରେ ବାପା ପ୍ରତିଦିନ ମାଆକୁ ମନେ ପକାଇ କାନ୍ଦନ୍ତି । ମୁଁ ବି ତାଙ୍କ କଥା ଭାବି ବହୁତ କାନ୍ଦେ । ମୁଁ କାନ୍ଦିବାର କେବେ ବାପା ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି । ବାପା ମୋତେ ମାଆ ସାଜି ଗାଧାଇ ଦିଅନ୍ତି । ମୋ ବାପା ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଭଲ ବାପା, ମୋ ଡାର୍ଲିଙ୍ଗ୍ ସିଏ । ଆଜି କେଜାଣି କାହିଁକି ବାପାଙ୍କ କଥା ଭାରି ମନେ ପଡୁଛି, ଚନ୍ଦ୍ରମଣି । 


( ଚନ୍ଦ୍ରମଣିକୁ ସେଦିନ ଅଫିସ୍ ଭିତରେ ନିଜ ବାପାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା କହି ଚାଲିଥାଏ ରୂପେସ୍ । )


      ଆମ ଗାଆଁର କୁନ୍ଦୁରୁ କଟେଇ ରେ ଆମର ଯେଉଁ ପଡିଆ ଜମି ଥିଲା ମୋ ଜନ୍ମ ଦିନରେ ବାପା ପୁରା ଏକ ହଜାର ଶାଗୁଆନ୍ ଚାରା ଜଙ୍ଗଲ ବିଭାଗରୁ ଆଣି ସେଠାରେ ଲଗାଇଦେଲେ । ଆଜି ସେ ଜାଗାଟା ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛି ।


       ବାପା ବୃକ୍ଷ ଉପରେ ସବୁବେଳେ ମୋତେ କୁହନ୍ତି ଗଛ ଆମର ଜୀବନ । ସେ ଆମକୁ ବର୍ଷା ଦେଉଛି । ଅମ୍ଳଜାନ ଦେଉଛି । ଫଳ ଦେଉଛି । ରୋଷେଇ କରିବା ପାଇଁ କାଠ ଦେଉଛି । 


       ସତରେ ବାପା ତୁମେ ହିଁ ମୋର ଭଗବାନ୍ ଆଉ ମୁଁ ତୁମର ପୂଜାରୀ । ମୋ ଦେହ ଦେଉଳର ତୁମେ ପଞ୍ଚଭୂତ । ନିୟତ୍ତିଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିରେ ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଆଉ କୌଣସି ଇଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତ ଜାଣି ପାରୁ ନାହିଁ । ତୁମେ ହିଁ ମୋର ପରମାତ୍ମା । ଇଶ୍ଵର ଯଦି କେବେ ମୂର୍ତ୍ତୀ ହେବେ, ତେବେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଯେ, ସେ ତୁମର ହିଁ ରୂପ ନେବେ । ତୁମେ ଭଗବାନ୍ ଙ୍କର ନୁହେଁ ଭଗବାନ୍ ହିଁ ତୁମର ପ୍ରତିଛବି । ସକଳ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ଯରେ କେବଳ ତୁମର ହିଁ ଉପସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ମୋ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦର ଲହରୀ ଖେଳିଯାଏ । ପ୍ରାଣ ହାଲୁକା ଲାଗେ । ସଂସାରଟା ଜୀବନ୍ତ ଦୃଶ୍ଯ ହୁଏ ।


         ମୁଁ ଦଶମ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇଯିବା ବେଳେ ତମେ ଯେଉଁ ' ସୋନାଟା ' ହାତଘଣ୍ଟା ଦେଇଥିଲ । ତା'କୁ ମୁଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସାଇତି କରି ରଖିଛି । ଦଶମ ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍ନାତକ ପରୀକ୍ଷା ସବୁଥିରେ ସେ ଘଡିଟି ମୋ ସାଥେ ସାଥେ ରହିଛି । ମୁଁ ସେଇ ଘଡି ପିନ୍ଧି ଅଫିସ ଯାଉଛି । କାରଣ ନୂଆ ଘଡିର କିଛି ଆବଶ୍ୟକତା ହିଁ ନାହିଁ । ସେ ଘଡ଼ିକୁ ବହୁବାର ମରାମତି କରିଛି, କିନ୍ତୁ; ପ୍ରେମର ଡୋରୀରେ ବନ୍ଧା ସ୍ମୃତିକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳାଇବା ମୋ ପକ୍ଷେ ସହଜ ହେଉନି । ବିଶ୍ଵ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଶାଳ । 


        ବାପା ସବୁବେଳେ ମୋତେ ବୁଝାଉଥିଲେ, ବିଫଳତା ହିଁ ସଫଳତାର ଏକମାତ୍ର ଚାବିକାଠି । ନିଜକୁ କେବେ ଛୋଟ ବୋଲି ଜମା ଭାବିବୁନି । ମଣିଷ ଛୋଟରୁ ହିଁ ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ । ବାପାଙ୍କ ଠାରୁ ଏଭଳି ମହାନ୍ ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି ଆଜି ମୁଁ ଗର୍ବିତ । ବାପାଙ୍କ ମଧୁର ବାର୍ତ୍ତା ଗୁଡିକ ଜୀବନରେ ମୋର ଅନେକ କାମରେ ଆସିଛି । ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ସେ ବାର୍ତ୍ତା ସବୁ ମୋର କାମରେ ଆସିବ ।


         ପରିବାରର ସାମୁହିକ ଇଚ୍ଛାରେ ହେଉଥିବା ବିବାହ ସବୁଠାରୁ ଭଲ । ପାରିବାରିକ ଜୀବନ ସୁଖରେ କଟେ । ଦୁଇ ପରିବାର ଭିତରେ ବନ୍ଧୁତ୍ତ୍ବ ଚିରକାଳ ରହେ । ନୂତନ ଭାବେ ବିବାହ କରିଥିବା ଦମ୍ପତିମାନେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ ବୁଝାମଣା ରଖି ପରିବାର ବସାନ୍ତି । ପ୍ରେମର ସଂସାରରେ ସୁଖ ସ୍ବାଚ୍ଛନ୍ଦ୍ଯରେ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କରନ୍ତି । ସେଦିନ ମୋ ବାପା କହିଥିବା କଥା ଗୁଡିକୁ ମୁଁ ବୁଝି ପାରି ନଥିଲି । 


         ବାପା ସେଦିନ ମୋତେ କହିଥିଲେ । ତୋ ମାଆ ରକ୍ତ କର୍କଟ ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ପରେ ତୋର କୌଣସି ଅଭାବ ଅସୁବିଧା ତ ମୁଁ କରିନି । ସରକାରୀ ଚାକିରି ପାଇଲୁ ବୋଲି ଏତେ ଶିଘ୍ର ବିବାହ କଲେ ନିଜେ ଦିନେ ନିଶ୍ଚିତ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବୁ । ମାତ୍ର ଏକୋଇଶ ବର୍ଷ ତୋର ବୟସ । ଆଉ ପାଞ୍ଚ - ଛଅ ବର୍ଷ ଯାଉ । ଏତେ ଜଲଦି କ'ଣ ପାଇଁ ? ଏମିତି କହି ସେ ଅନେକ ଅନୁନ୍ନୟ ବି ହେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର କୌଣସି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ରାଜି ନଥିଲି । ମୋ ପ୍ରେମିକା କାଦମ୍ବିନୀର କଥା ଗୁଡିକୁ ସେଦିନ ବେଶି ଜୋର୍ ଦେଇଥିଲି । ବାପାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପ୍ରେମିକାର କଥା ଗୁଡିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନେ କରିଥିଲି । ମୋର ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଇଚ୍ଛାଥିଲା ଯେ, ପରିସ୍ଥିତି ଯାହା ହେଉନା କାହିଁକି ବାହାଘର ଶିଘ୍ର ହେଇଯାଉ । ସେଦିନ ବାପାଙ୍କ କଥା ନ ମାନିବାରୁ ସେ ବହୁତ କାନ୍ଦିଥିଲେ । ସେହି ଦିନ ଠାରୁ ବାପା ସବୁବେଳେ ମନମାରି ବସୁଥିଲେ । ମୋ ସହ ଟିକିଏ ବି କଥା ହେଉ ନଥିଲେ । ବୋଧେ ସାବାଳକ ହେଇ ଯାଇ ଥିବାରୁ ନିଜ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଜେ ନେବା ଠିକ୍ ବୋଲି ସେ ବୁଝି ନେଇଥିଲେ । ମୋର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ଯରେ ବାପା ଆଉ ମୁଣ୍ଡ ପୁରାଇଲେ ନାହିଁ । ତାଙ୍କର ଅନିଚ୍ଛା ସତ୍ତ୍ଵେ ମୁଁ ସେଦିନ କାଦମ୍ବିନୀକୁ ବିବାହ କରିଥିଲି ।


        ବାହାଘର ପରେ କାଦମ୍ବିନୀ ମୋ ସହ ମାତ୍ର ଅଳ୍ପ ଦିନ ରହି ମୋତେ କିଛି ନ କହି ତା' ବାପ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲା । ମୁଁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଡାକି ଯିବାରୁ ସେ ଆସିଲା ହେଲେ ରାଗ ଗରଗର ହୋଇ । ବାରମ୍ବାର ସେ ଏମିତି କୌଣସି କାରଣ ନଥାଇ, ମୋତେ କିମ୍ବା ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ନଜଣାଇ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପଳାଏ । ମୁଁ ବୁଝାସୁଝା କରି ଡାକି ଆଣେ । 


      ବିବାହର ଦୁଇମାସ ଯାଇନି କାଦମ୍ବିନୀ ମୋତେ କହିଲା, ମୁଁ ଏ ଗାଆଁ ପରିବେଶରେ ରହି ପାରିବିନି । ମୋତେ ଜମା ଭଲ ଲାଗୁନି । ଚାଲ ଦେବଗଡରେ ଘରଭଡା କରି ରହିବା । 


        ମୁଁ କହିଲି, ବାପା ଏକୁଟିଆ ହେଇଯିବେ । ତାଙ୍କ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଭଲ ନାହିଁ । ମାଆ ଚାଲିଗଲା ପରେ ବାପା ଓ ମୁଁ ଘରର ସବୁ କାମ କରୁଥିଲୁ । ରୋଷେଇବାସଠୁ ଧରି ଲୁଗା ସଫା ଆଉ ବିଲରେ ହଳ କରିବା ଯାଏ । ଆଜି ତାଙ୍କୁ ଛାଡି ସହରକୁ ଗଲେ ତାଙ୍କୁ ଖରାପ ଲାଗିବ । ଠିକ୍ ଅଛି ତୁମେ ଯେତେବେଳେ କହୁଛ ସମସ୍ତେ ଭଡାଘରେ ରହିଯିବା । 


    କାଦମ୍ବିନୀ ଆଉ କିଛି ନକହି ରୂପେସ୍ ର କଥାରେ ସମ୍ମତି ଜଣାଇଲା ।  

 

     ଗାଆଁରେ ନିଜ ଘରଟିକୁ ତାଲା ପକାଇ, ବଳଦ ହଳେ ଆଉ କୁକୁଡା ଚାରିପଟକୁ ନିରା ଲୁହୁରା ଘରେ ଦେଇ ବାପା, ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ମୁଁ ତିନିହେଁ ଭଡାଘରେ ରହିବା ପାଇଁ ଦେବଗଡ ଆସିଲୁ । ମୋ ଚାକିରିଟା ଦେବଗଡ ସହରରେ ଥିବାରୁ ମୋତେ ବି ଭଲ ଲାଗିଲା । ଗାଆଁରୁ ପ୍ରତିଦିନ ପଞ୍ଚମହଲା ଛକକୁ ମଟରସାଇକଲ୍ ରେ ଆଉ ସେଇଠୁ ଓମ୍ ସାଈ ବସ୍‌ରେ ଦେବଗଡ ପୁରା ତିରିଶ୍ କିଲୋମିଟର୍ ଯାନାଆନା କରି କରି ମୋର୍ ବି ଅଣ୍ଟାପିଠି ସବୁ ବଥେଇ ଯାଉଥିଲା । ବସ୍ ରେ ପୁଣି କଲେଜ୍ ଛୁଆଙ୍କ ଭିଡ୍ ବଢୁଥାଏ ସିନା, ହେଲେ; କେବେ କମିବାର ନାଁ ନେଉ ନଥାଏ । ସିଟ୍ ଆଶା କରିବା ତ ବୃଥା । 


     ଭଡା ଘରେ ରହି ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ଅଫିସ୍ ଯାଏ । କାଦମ୍ବିନୀ ସ୍ନାତକ ଦ୍ବିତୀୟ ବର୍ଷ ପଢିବାର ସୁଯୋଗ ବି ପାଇଗଲା । ବାପା ହେଲେ ଘର ଜଗୁଆଳୀ ।


( ଏମିତି ପ୍ରାୟ କିଛିଦିନ ଭଲରେ ରହିଥାଉ ମୋ ବାପା କାଦମ୍ବିନୀର କାର୍ଯ୍ଯକଳାପରେ ଜମା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବ୍ଯବହାରରୁ ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝି ପାରୁଥିଲି । କାଦମ୍ବିନୀ ବୋଧେ କୌଣସି ଅନୈତିକ କାର୍ଯ୍ଯ କରୁଛି, ତାହା ମୁଁ ଅନୁଭବ କରି ସାରିଥିଲି । କିନ୍ତୁ ପଚାରି ପାରୁ ନଥିଲା । )


      ଭଡାଘରେ ଶ୍ବଶୁର ଥିବାରୁ କାଦମ୍ବିନୀ କୌଣସି ପିଲାକୁ ଘରକୁ ଡାକି ପାରୁ ନଥିଲା କି ଯୌବନର ସୁଖ ମେଣ୍ଟାଇ ପାରୁ ନଥିଲା । ପରକୀୟା ପ୍ରୀତି ରଚନା କରିପାରୁ ନଥିଲା । ଯୌବନକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଉପଭୋଗ କରିବାରେ ତା'କୁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି ହେବାରୁ ନିଜ ଶ୍ବଶୁର ବିରୁଦ୍ଧରେ କାଦମ୍ବିନୀ ବିଭିନ୍ନ ଆପତ୍ତିଜନକ କଥା ରୂପେସ୍ କୁ କହିଲା ।


     ତୁମ ବାପାଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଗାଆଁକୁ ପଠାଅ ନହେଲେ ମୁଁ ମୋ ବାପ ଘରକୁ ଚାଲିଯିବି । ଏମିତି ଧମକ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣାଇଲା । ମୁଁ ସବୁ ଜାଣୁଥାଏ ମୋ ବାପାଙ୍କ କିଛି ଦୋଷ ନ ଥିବ । ସେ ସେମିତି ନୁହଁନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ପରି ପବିତ୍ର । ହେଲେ କିଛି କାରଣ ନଥାଇ ନିଜ ଶ୍ବଶୁର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜଣେ ବୋହୂ କାହିଁକି ଆପତ୍ତିଜନକ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିବ ? ତାହା ବି ମନରେ ଦ୍ବନ୍ଦ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥାଏ । ଶେଷରେ କାଦମ୍ବିନୀର କଥାରେ ବାପାଙ୍କୁ ସନ୍ଦେହ କରି ଗାଆଁକୁ ପଠାଇଦେଲି। ବାପା ଭାରି ମନ ଦୁଃଖ କଲେ । ମୋତେ କିଛି କହି ପାରୁନଥିଲେ, କାନ୍ଦୁଥିଲେ । ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଠାରୁ ଅଶ୍ଳୀଳ କଥା ଶୁଣି ବାପା ସେଦିନ ବହୁତ ଅପମାନିତ ବୋଧ କଲେ । ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଉପାୟ ନଥିଲା । ମୋ ବାପା କ'ଣ ଦେଖିଥିଲେ କେଜାଣି ମୋତେ ସବୁ କହିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁ ଥିଲେ । ହେଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ଭୁଲ୍ ବୁଝି ହାତ ଉଠାଇ ସାରିଥିଲି । ସେଦିନ ମୋ ପ୍ରିୟ ବାପାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମୁଁ କେଉଁଥି ପାଇଁ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଅଧିକ ବିଶ୍ବାସ କରିଥିଲି, ବୁଝି ପାରି ନଥିଲି । 


       ଯାହାର ପରିଣାମ ସ୍ବରୂପ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଦିନେ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ କାଳାତିପାତ କରିବି, ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିବି, ଏହା କେବେ ଭାବି ନଥିଲି ।


       ବାପା ଗାଆଁକୁ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଦିନେ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ କାଦମ୍ବିନୀ ମୋତେ ଭଡାଘରେ ଏକୁଟିଆ ଛାଡି ତା' ବାପ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲା । ମୁଁ କିଛି ବି ଜାଣି ପାରୁନଥିଲି ଏସବୁ କ'ଣ ଘଟୁଥିଲା । ମୋ ଶ୍ବଶୁର ଘରକୁ ଯେବେ ଡାକିଗଲି ସେବେ ଜାଣିଲି ତା'ର ସହପାଠି ଅମ୍ଳାନ ସହ ସେ ଧରିପଳା ପଳାଇଛି । ତାଙ୍କ ଘରକୁ ମୁଁ ଡାକି ଯାଇଥିବା କଥା ବୋଧେ ସେ କା' ଠାରୁ ସୂଚନା ପାଇଗଲା । ମୋତେ ଏକ ଅଜଣା ଫୋନ୍ ନମ୍ବରରୁ କଲ୍ କରି ସେ କହିଲା, 


      ମୋତେ କ'ଣ ପାଇଁ ଖୋଜୁଛୁ ? ମୁଁ ତତେ ଭଲ ପାଏନି । ମୋର ସହପାଠି ଅମ୍ଳାନକୁ ମୁଁ ପିଲା ଦିନରୁ ଭଲ ପାଉଥିଲି । ତା'କୁ ବିବାହ କଲି । ତୋର୍ ସହ ମୋର ଆଉ କିଛି ସଂପର୍କ ନାହିଁ । ମୋତେ ଖୋଜିବା ବନ୍ଦ କର୍ । ଲୁଚି ରହିଥିବା କଥା ସେ ଧିରେ ଧିରେ ପ୍ରକାଶ କଲା । କାଦମ୍ବିନୀ କଲେଜ୍ ରେ ପଢିଲା ବେଳେ ତା'ର ସହପାଠି ଅମ୍ଳାନକୁ ସେ ଭଲ ପାଉଥିଲା । ତା' ସହ ଆଗରୁ ଅନେକ ଥର ସେ ପ୍ରୀତି ରଚନା କରି ସାରିଥିଲା । କାଦମ୍ବିନୀ କହିଲା, ତୋ ବାପା, ମୋର ଆଉ ଅମ୍ଳାନର ଗୁପ୍ତ ପ୍ରେମ ସଂପର୍କ ଜାଣି ଦେବାରୁ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ମିଛ କଥା ଶୁଣାଇ ଗାଆଁକୁ ପଠାଇ ଦେଲି । ସେ ଗାଆଁ କୁ ପଳାଇଲା ପରେ ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଅଫିସ୍ ଯାଅ ତୁମ ଅଜାଣତରେ ଅମ୍ଳାନ ଭଡାଘରକୁ ଆସନ୍ତି । ମୋତେ ବିପୁଳ ସୁଖ ପରଷନ୍ତି । ଭଡାଘର ବିଛଣା ଜାଣିଛି ଆମେ କେତେ ଥର ଅସଂଯତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦୁହେଁ ଓଦା ହେଇଛୁ । ଅମ୍ଳାନଙ୍କର ଶକ୍ତ ସ୍ପର୍ଶ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ମନେ ପଡିବାରୁ ତାଙ୍କ ସହ ପଳେଇ ଆସିଲି । 


        ଏସବୁ ଶୁଣି ମୁଁ ଫୋନ୍ କାଟିଦେଲି । ଭାବିଲି ସେଦିନ ମୋ ବାପାଙ୍କର କିଛି ଭୁଲ୍ ନଥିଲା । ସବୁ ଭୁଲ ଏ କାଦମ୍ବିନୀର ଥିଲା । ପରକୀୟା ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏମିତି ଆପତ୍ତିଜନକ କଥା ସେ କେମିତି କହି ପାରିଲା ? ଛି, ଛି !!! ସ୍ବାର୍ଥ ହାସଲ ପାଇଁ, ନିଜ କାମନାବାସନାର ସୁଖ ପାଇଁ, ଘରେ ଏକୁଟିଆ ରହି ସହପାଠି ସହ ଦେହ ସଂପର୍କ ରଖିବା ପାଇଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏଣୁ ତେଣୁ ମିଛ କଥା ସବୁ ରଚିଲା । ମୋ ବାପାଙ୍କୁ ମୋ ଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦେଲା । 


    ଏସବୁ କଥା ଭାବି ମୋ ପାଦ ତଳୁ ମାଟି ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଖସୁଥିବାର ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି । ମୋର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଥରୁଥାଏ । ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁ କେତେବେଳୁ ଖସିପଡି ଗାଲ ଭିଜି ଯାଇଥାଏ ଜାଣି ପାରି ନଥିଲି । ମୁଁ ମୋ ଜୀବନଟାକୁ ପ୍ରେମ ବିବାହ କରି ଆଜି ନଷ୍ଟ କରିଦେଲି । ବାପାଙ୍କ କଥା ଟିକିଏ ବି ଶୁଣି ନଥିବାରୁ ଆଜି ମୁଁ ଭାରି ଅନୁତପ୍ତ - ଦୁଃଖିତ । 


     ମୁଁ ଆଉ କାଦମ୍ବିନୀ ବିଷୟରେ କିଛି ନଭାବି ତାଙ୍କ ଘରୁ ସେଦିନ ଏକୁଟିଆ ଫେରି ଆସିଲି । ବୁଝିଲି ସେ ତା' ଜାଗାରେ ଠିକ୍ ଅଛି । 

   

      ଜୀବନର ଗୋଟିଏ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାବେଳେ ଆଗପଛ ବିଚାରି, ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ, ସାହି - ପଡିଶା, ସାଙ୍ଗସାଥୀଙ୍କ ମତ ନେବା ନିହାତି ଦରକାର । ଏହା ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲି ନାହିଁ । 


       ଜୀବନରେ ମୋର ଏଇ ବଡ ଭୁଲ୍ ପାଇଁ ମୁଁ ଆଜି ଅନୁତପ୍ତ । ସ୍ତ୍ରୀ କଥା ମାନି ବାପାଙ୍କୁ ଭଡାଘରୁ ତଡି ଦେଇ ଭୁଲ୍ କରିଥିଲି । ମୋ ବାପା ପିଲାଦିନେ ମୁଁ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୁଲ୍ କୁ କ୍ଷମା କରି ଦେଉଥିଲେ । ମାନୁଛି ଗାଳି କରୁଥିଲେ, ମାଡ ଦେଉଥିଲେ, ହେଲେ; ପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ମୋତେ ହସାଉ ମଧ୍ଯ ଥିଲେ । ଆଜି ମୁଁ କଣ କଲି ? ଆଖିରେ ନଦେଖି ଅନ୍ଯ କଥାରେ ବିଶ୍ବାସ କଲି । ଯାହାକୁ ଦିନେ ପ୍ରଚୁର ଭଲ ପାଉଥିଲି, ତାଙ୍କୁ ଆଜି ନିନ୍ଦା ଅପମାନଜନକ କଥା କହି ଆଖିରେ ଲୁହ ଦେଲି, ହୃଦୟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭରିଲି । 


      ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଆଜି ଚାଲିଗଲା ଅନ୍ଯ କା' ସାଥିରେ ମୋତେ ଜୀବନ ବାଟରେ ଏକୁଟିଆ କରି । ଯାହାକୁ ବିଶ୍ବାସ କରି ଭଲ ପାଇଲି, ବିବାହ କଲି, ଭବିଷ୍ୟତର ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଲି ସେ ଆଜି ପର ପୁରୁଷର ପ୍ରେମରେ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ମୋ ପରିବାରଟାକୁ ପୁରା ଉଜୁଡାଇ ଦେଲା, ମୋତେ ପୁରା ବର୍ବାଦ୍ କରିଦେଲା । ମୋ ସହ ଏତେ ବଡ ବିଶ୍ବାସ ଘାତକତା କେମିତି କହି ପାରିଲା ସେ ? ମୁଁ ପ୍ରଚୁର ଭଲ ପାଇବା ସତ୍ତ୍ଵେ ମଧ୍ଯ ମୋତେ ଧୋକା ଦେଲା । ମୋ ସହ ଭଲପାଇବାର ମିଛ ନାଟକ ରଚିଲା । କେମିତି କିଛି ଜାଣି ପାରିଲି ନାହିଁ ମୁଁ ?


      ଯେଉଁ ବାପା ମୋତେ ଛୋଟବେଳୁ ପାଳିପୋଷି ବଡ କଲେ । ଯାହାଙ୍କ ମଧୁର ସ୍ପର୍ଶରେ ପ୍ରାଣ ମୋର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପୁରି ଉଠିଲା । ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସନ୍ଦେହ କରି ଗାଆଁକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ପଠାଇଦେଲି । ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ପାଠ ପଢି ଚାକିରି କଲି । ଦରମା ପାଇ ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ ଜୀଇଁଲି । ଆଜି ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଅପମାନ ଦେଲି । ଥରୁଟିଏ ବି ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲି ନାହିଁ । ମୋ ବାପା ମୋତେ ସେଦିନ ଠିକ୍ କହିଥିଲେ, ତୋର ବୟସ ହେଇନି ତୁ ବାହା ହଅନି । ପ୍ରେମ ବିବାହ ଭଲ ନୁହେଁ । ବିବାହ ପରେ ପରିବାରରେ ବିଶୃଙ୍ଖଳା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଧୋକା ମିଳେ, ପରସ୍ପରକୁ ଦୋଷ ଲଦାଲଦି ହୁଅନ୍ତି ।


    ବାପାଙ୍କ ସବୁ କଥା ଭାବି ଭାବି ମୁଁ ଗାଆଁକୁ ଗଲି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା ମାଗିବା ପାଇଁ । ହେଲେ ମୁଁ ବିଳମ୍ବ କରି ଦେଇଥିଲି । ବାପା ଚିନ୍ତା କରି କରି ଶେଷ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚି ସାରିଥିଲେ । ବୋଧେ ମୋତେ ପ୍ରଚୁର ଭଲ ପାଉଥିବାରୁ ମୋର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲେ । ମୋ ଠାରୁ ପାଣି ମୁନ୍ଦେ ପିଇବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ବଞ୍ଚିଥିଲେ । ମୋତେ ଶୋକ ସାଗରରେ ଡୁବାଇ ଦେଇ ସେ ଆଜି ବହୁତ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ । 


   ଆଜି ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକୁଟିଆ । ନିଃସ୍ବ ଓ ଯାଯାବର । ଯଦି ମୁଁ ସେଦିନ ବାପାଙ୍କ କଥା ମାନିଥାନ୍ତି ଆଜି ବୋଧହୁଏ ଖୁସିରେ ଥାଆନ୍ତି ।



Rate this content
Log in

More oriya story from Laxman Kumar Behera

Similar oriya story from Tragedy