ଅନ୍ଧାରୀ ଘର ବାବା

ଶିରୀପୁର ଗାଁର ଶେଷ ସୀମାରେ ଥିବା ସେହି ପୁରୁଣା କୋଠାଘରଟି ଦୂରଦୂରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ "ଅନ୍ଧାରୀ ଘର" ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲା। ବରଗଛର ଓହଳା ଚେର ଓ ବାଉଁଶ ବଣର ଘନ ଛାୟା ଭିତରେ ଘରଟି ଦିନବେଳେ ମଧ୍ୟ ରାତିର ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲା। ସେଠାରେ ରହୁଥିବା ବାବାଙ୍କ ନାମ ଚାରିଆଡ଼େ ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା ଅନ୍ଧାରୀ ଘର ର ବାବା ନାମରେ।

କେହି କହୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ନିଃସନ୍ତାନ ମହିଳା ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତିର ସୁଖ ପାଇଛନ୍ତି। ଆଉ କେହି କହୁଥିଲେ, ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଅଟକି ରହିଥିବା କାମ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ସଫଳ ହୋଇଛି। ଲୋକମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ମୁଖକୁ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ଏପରି ଭାବରେ ବ୍ୟାପି ଯାଇଥିଲା ଯେ, ଶିରୀପୁର ଗାଁ ଯେପରି ଏକ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।

କିନ୍ତୁ ଏହି ସବୁ କଥାର ଆଡ଼ରେ ଆଉ ଏକ କାହାଣୀ ଲୁଚି ରହିଥିଲା।

ସେହି କାହାଣୀ ଥିଲା କଥିତ "ପଲଙ୍କ ସେବା"ର କାହାଣୀ। ଗାଁର କିଛି ଲୋକ କହୁଥିଲେ, ଏହି ସେବା କରିବା ପରେ ବାବାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ। କିନ୍ତୁ କେହି ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କିଛି କହୁ ନଥିଲେ।

ସ୍ୱପ୍ନା ସହରର ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକା ଥିଲେ। ଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଥିଲା। ଏତେ ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ନ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଅପମାନ ସହିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସ୍ୱପ୍ନା କେବଳ ଜଣେ ଅସହାୟ ମହିଳା ନୁହେଁ, ସେ ଜଣେ ଦକ୍ଷ ସାମ୍ବାଦିକା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

କିଛି ଦିନ ଧରି ସେ ଅନ୍ଧାରୀ ଘରର ବାବାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖବର ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସନ୍ଦେହ ହେଉଥିଲା ଯେ, ଏହି ଚମତ୍କାରର କାହାଣୀ ପଛରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ରହସ୍ୟ ଲୁଚି ରହିଛି।

ଦିନେ ସେ ଜଣେ ସାଧାରଣ ମହିଳାର ବେଶ ଧରି ବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।

ବାବା କିଛି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ପରେ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "ତୁମର ମନୋକାମନା ପୂରଣ ହେବ। କିନ୍ତୁ ତା'ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ ପଲଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।"

ସ୍ୱପ୍ନା ନିରବ ରହିଲେ। ସେ ବୁଝି ସାରିଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ସନ୍ଦେହ ଅମୂଳକ ନଥିଲା।

ବାବା ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧାର କୋଠରୀ ଆଡ଼କୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାମାତ୍ରେ ସ୍ୱପ୍ନା ଦୃଢ଼ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "ନାରୀର ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଅସ୍ତ୍ର କରି ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ହାସଲ କରିବାର ଅଧିକାର ଆପଣଙ୍କୁ କିଏ ଦେଇଛି?"

ବାବା ଚମକି ପଡ଼ିଲେ।

ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ କୋଠରୀର ବାହାରୁ କିଛି ଲୋକ ଭିତରକୁ ପଶି ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଥିଲେ ପୁଲିସ ଅଧିକାରୀ ଓ ସମ୍ବାଦମାଧ୍ୟମର ପ୍ରତିନିଧି।

ସ୍ୱପ୍ନା ଶାନ୍ତ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ଅନ୍ଧକାର ଯେତେ ଗଭୀର ହେଉ ନା କାହିଁକି, ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ତାହାକୁ ଦିନେ ନା ଦିନେ ଭେଦ କରିବ।"

ବାବାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଭୟର ଛାୟା ଖେଳିଗଲା। ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲି ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କ ପ୍ରତାରଣାର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଗଲା ।

ସେହି ଦିନ ପରେ ଶିରୀପୁର ଗାଁର ଲୋକମାନେ ଆଉ କୌଣସି ଚମତ୍କାର ଉପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜ ଶ୍ରମ, ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ନିଜ ସାହସ ଉପରେ ଭରସା କରିବାକୁ ଶିଖିଲେ।

କାରଣ ମଣିଷର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି କୌଣସି ଚମତ୍କାରରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ତା'ର ବିବେକରେ ଲୁଚି ରହିଥାଏ।ଏହି କାହାଣୀରେ ରହସ୍ୟ, ସାହସ,ସାମାଜିକ ବାର୍ତ୍ତା ଓ ନାରୀଶକ୍ତିର ଏକ ସୁନ୍ଦର ସମନ୍ୱୟ ରହିଛି।