ଋତୁସ୍ରାବ

ନାଲି ରଙ୍ଗ ସାଧବା ନାରୀର ପ୍ରତୀକ

ସିନ୍ଦୁର ଅଳତା ଶଙ୍ଖା ସବୁ ନାଲି ଶୃଙ୍ଗାର

ଏହା ଥିଲେ ହିଁ ନାରୀ ପବିତ୍ରତା ।

ସ୍ଵାମୀ ପାଇଁ ନାରୀ ଗ୍ରହଣ କରେ

ନାଲି ରଙ୍ଗର ଶୃଙ୍ଗାର,

ଘର ପାଇଁ ଜ୍ୱାଇଁ ଟିଏ ଆଉ 

ସମାଜ ପାଇଁ ବିବାହ ।

ସମାଜ ଏଠି କାଇଁ ରଖେ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ନିତି

ସ୍ବାମୀ ଆୟୁପାଇଁ ଓ ନାରୀ ସୋଭାଗ୍ୟରେ

ହୁଏ ନାଲିରଙ୍ଗ ରେ ସୀମିତି ।

କିନ୍ତୁ ଏହି ନାଲିରଙ୍ଗ

ହୋଇଯାଏ ଅପବିତ୍ର

ଯେତେବେଳେ ନାରୀ ହୁଏ ଋତୁସ୍ରାବ ।

ଅଶୁଦ୍ଧ ଲାଗେ ନାରୀ ର ଦେହ

ଅଶୁଦ୍ଧ ଲାଗେ ସେ ଛିଥିବା ଜିନିଷ

ଆଉ ଅଶୁଦ୍ଧ ଲାଗେ ଏ ପରିବେଶ ।

ପୂଜା ଘର ମନା ତାକୁ

ରୋଷେଇ କରିବା ଠୁ ଛି ବା ବି ମନା

ଆରମ୍ଭ ସେଠୁ ଗୋଟେ ବନ୍ଦ କୋଠରୀରେ

ଲୁଚା ଛୁପା ଖେଳ ।

ଋତୁସ୍ରାବ ଯଦି ଲାଗେ ବିଶୁଦ୍ଧ ବିଶୁଦ୍ଧ

କାଇଁ କର ଦେବୀ ପୂଜା,

ନାରୀକୋଳେ ଗୋଟେ ସନ୍ତାନ ଖୋଜ

ଏହି ଋତୁସ୍ରାବର ବଳେ ।

ଋତୁସ୍ରାବ ଯଦି ନ ହୁଅନ୍ତା ନାରୀକୁ

ସନ୍ତାନର ସୁଖ କାଇଁ,

ତମ କେହି ଆଜି ନ ଥାନ୍ତ ଦୁନିଆରେ

ଭାବିଲେ ଲାଗେ ଏହା ଚମତ୍କାର ।

ଘର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବି ବୋହୁ କରି ଆଣ

ଘର ଲକ୍ଷ୍ମୀ କରିବା ପାଇଁ

ନାରୀ ପାଇଁ ଆଜି ବଂଶ ଯେ ବଢୁଛି

କୁଳ କୁ ଆଗେଇବା ପାଇଁ ।