ପ୍ରିୟା

ଉଷା କରେ ଈର୍ଷା 

ତୁମେ କାଳେ ପ୍ରିୟା

ତା'ଠାରୁ ଅଧିକା ଗୋରୀ ,

ମଲ୍ଲୀ ଫୁଲ ମନେ

ଗୁମୁରି ବାହୁନେ

ଶେଫାଳି ପଡ଼ଇ ଝରି ।

କଇଁ ଢାଳେ ଲୁହ ବୁନ୍ଦା

ସରମେ ରଜନୀ ଗନ୍ଧା 

ଲାଜରେ ଲାଜରେ

ମେଘ ତଳେ ମରେ

ଅଶିଣର ଜହ୍ନ ରାତି

ଦେଖି ତୁମ ଶୁଭ୍ର କାନ୍ତି 

କୁହ, ତୁମକୁ ଛୁଇଁବି ମୁଁ କେମିତି ?