ମୁଠାଏ ସ୍ମୃତି

ଦେଖିଛି ମୁଁ ଦିନେ ପ୍ରକୃତିକୁ ପାଇ

  ଥିଲା ଦିନେ ମୋର ପାଶେ,

ସେ ପବନ ନଈ ବୁଦା କ୍ଷେତ ମାଲା

  ଆଖି ଆଗରେ ଝଳସେ ।

ନ ଥିଲା ମନରେ ଭୟ ହିଂସା ଲୋଭ

   ଦେଖି ଲାଗୁଥିଲା ପ୍ରିୟ,

କୁନିକୁନି ସ୍ଵପ୍ନ ପ୍ରତିଛାୟା ଦେଖି

    ଲାଗୁଥିଲା ପ୍ରୀତିମୟ ।

କେତେ ସାଙ୍ଗସାଥି ପାଖରୁ ଦେଖିଛି 

    ସମୟକୁ ପାଖେ ରଖି ,

ଆତ୍ମ ବିଭୋର ମୋ ନିର୍ମଳ ମନଟି

   ଆଜି ବି ପାରୁଛି ଦେଖି ।

ବରଗଛ ମୂଳେ ଦୋଲି ଖେଳିବାକୁ

    ଲାଗୁଅଛି ଆଜି ମନ,

ଶଗଡ଼ ଦଣ୍ଡାରେ ବସି ଖେଳିବାକୁ 

  ସତେ ଲାଗୁଛି ଉଚ୍ଛନ୍ନ ।

ଲମ୍ବା ହିଡ଼ ଦେଖି ଡିଆଁ ମାରିବାକୁ

   ଯାଉଥିଲୁ ସାଥି ମେଲେ,

 ମାଛରଙ୍କା ପରି ପହଁରିଛୁ କେତେ 

 ପୋଖରୀର ସେଇ ଜଳେ ।

ବିତି ଯାଇଅଛି ସେ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି

  ମନ ଖୋଜେ ତାକୁ ଚାହିଁ,

ସେ ସମୟ ଆଉ ପିଲାଦିନ କଥା

  ଖୋଜିଲେ ମିଳିବ ନାହିଁ ।