ମୁଁ ସେଇ ନାରୀ

ଜନନୀ ଜାୟୂ ଭଗିନୀର ମାୟା

ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ଉଦଭାସିତ 

ସବୁୁ ତ୍ୟାଗ କଲିି ମହାଦାନୀ ହେଲି

ସଦା ଅମୃତର ସ୍ରୋତ।

ସୀତା ସାବିତ୍ରୀ ସୈବ୍ୟା ଦମୟନ୍ତିି ସ୍ଵ୍ବାମୀ ସୋହା ଗିନି

ହେଲି, ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅକୁହା ଯନ୍ତ୍ରଣା

ପଥରରେ ହିଁ ଗଲି।

ସଂଜରୁ ସକାଳ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଚୁକ୍ତି  ଖାସ୍

ମୋ ସଂସାର ହସିବ ବୋଲି।

ଦୁହିତା ଜନମ ଦୁଇକୂଳ ହିତା

ସବୁୁ ଦୁଃଖସୁଖ ପିଇ ମୁଁଁ ଥାଏ,

ନାରୀ ମୁଁ କାହାର ଅରି ନୁହେଁ

ତଥାପିି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜଳୁଥାଏ।