ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ମାୟାଜାଲ
ମାୟାଜାଲ
ଏ ମଣିଷ ନିଜ ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ ବୁଣେ
ଛଳନାର ମାୟାଜାଲ
ଅନ୍ୟକୁ ନଚେଇ ନିଜେ ହସୁଥାଏ
ସିଏ ହୁଏ କଲବଲ ।
ହିଂସା କପଟରେ ଗଢା ହେଇ ଥାଏ
ବୁଝେନି ମମତା ମୂଲ
ବିଶ୍ବାସରେ ବିଷ ଭରି ଦେବା ତାର
ବାଆଁ ହାତର କମାଲ ।
ବୁଝିବାଟା ତାକୁ ନୁହଁଇ ସହଜ
କଥା କହୁଥାଏ ଭଲ
ସମ୍ପର୍କଟି ତାହା ପାଇଁ ତୁଛ ଥାଏ
ଧନରେ କରେ ତଉଲ ।
ରାଗ ଈର୍ଷା ମନେ ବସା ବାନ୍ଧି ଥାଏ
ଉପରେ ହୁଅଇ ଗେଲ
ମାୟା ମରୀଚିକା ଆଖିରେ ଦେଖେଇ
କରୁଥାଏ କଲବଲ ।
ଝଡ ତୋଫାନଟା ଜୀବନରେ ଭରି
ବାନ୍ଧେ କପଟର ଜାଲ
ଛଟପଟ କରି ଭିତରେ ମାରଇ
ପକେଇ ସେ ନିଆଁ ଝୁଲ ।
ଏଡେ ସେ ମାୟାବୀ ଏଡିକି ନୃଶଂସ
କଥାରେ ପଡିଲେ ଗଲ
ବିଶ୍ବାସ କରିଣ ଭରସା ରଖିଲେ
ତାହାରି ଛଳନେ ମଲ ।
ଛଳନାର ମାୟା ଜାଲରେ ପଡିବା
ଆଦୌ ନୁହେଁ ତାହା ଭଲ
ସେ ଛଳନା ମାୟାଜାଲଟି ଏମିତି
ପଡିଲେ ସେଇଠି ଗଲ ।
ମୁକୁଳିବା କେବେ ନୁହଁଇ ସହଜ
ଏକଥା ମନୁ ନ ଭୁଲ
ବୁଝି ବିଚାରିକି ସମ୍ପର୍କଟି ରଖ
ନହେଲେ ସେଠି ସରିଲ ।
ମାୟା ଯାଦୁଗର ଛଳନାର ଘର
ବୁଣେ ସିଏ ମାୟାଜାଲ
ଆୟତ୍ତ ଭିତରେ ପଡିଗଲେ ଥରେ
ସେଇଠି ତୁମେ ଯେ ଗଲ ।
ବାହାରିବା କେବେ ନୁହଁଇ ସହଜ
ଉଜୁଡୁ ଯେତେ ଫସଲ
ଆଖି ଦେଖୁଥିବ ଲୁହ ଗଡିଯିବ
ଛଳନାର ମାୟାଜାଲ ।
