ମାନବରୂପି ଦାନବ

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଆସେ

ବର୍ଷାହୋଇ ଛାଡିଗଲା ପରେ

ଯେତେବେଳେ

ସୂରୁଜ ମୁରୁଜ ବୁଣେ,

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ସପ୍ତରଙ୍ଗ

ଆଗରୁ ଥିଲା ଆଜିବି ଅଛି

ରଙ୍ଗର କିଛି ଫରକ୍ ଆସିନି

ସେ ଆଲୋକରେ ଆସେ

ଅନ୍ଧାରରେ ନୁହେଁ ।

ସେଦିନର ମଣିଷ

ଆଜିର ମଣିଷ

ଆକାରରେ ଏକାପରି

ବଦଳିଛି ମନ ଓ ବିବେକ

ଗଛର ରଙ୍ଗ ଅନୁସାରେ

ଚାମେଲିଅନର ରଙ୍ଗ ବଦଳିବା ପରି ।

ଏଣ୍ଡୁଅଟି ରଙ୍ଗ ବଦଳାଏ

ଆତ୍ମରକ୍ଷା ପାଇଁ

ଆଜି ମଣିଷର ରଙ୍ଗ ବଦଳୁଛି

ଆତ୍ମବଡିମା ଆଉ ଆତ୍ମସାତ ପାଇଁ

ଅହମିକାରେ ବଞ୍ଚୁଥିବା

ମାନବରୂପୀ ଦାନବ

ମୁଖା ପିନ୍ଧି ଦାନବତ୍ଵକୁ

ଲୁଚାଇବାର ପ୍ରୟାସ କରୁଛି 

ଭାବୁଛି

ସବୁ ତା' କରାୟତ ।

ସେ ଦାନବ ଜୀବନର

ପ୍ରାତଃରୁ ସାୟ°ଯାଏ

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ଭ୍ରମ ଆଣିପାରେ

ମାତ୍ର ଜୀବନର ରଜନୀରେ

ଅନ୍ଧାର ଘୋଟିଗଲେ

ନିଜକୁ ନିଜେ ଖୋଜି ପାଇବନି

ଅସହାୟ ହୋଇ

ଆତ୍ମପ୍ରକାଶ କରିବ

ସଭିଏଁ ଜାଣିବେ

ସେ ମାନବରୂପୀ ଦାନବ।