କୁହୁଳା ଧୁଆଁ

ହେ ପ୍ରିୟା ତୁମେ କାଇଁ ଚାଲିଗଲ

ଲଗାଇ ମନରେ ନିଆଁ

ଜଳୁଛି ନିଇତି ସ୍ମୃତିର ଦୁଆରେ

ଦିଶେନି କୁହୁଳା ଧୁଆଁ,

ଜୀବନର ବାଟ ଦିଗହରା ହେଲା

କୁହ ଅବା କାହା ପାଇଁ

ନିଜ ଲୁହ ନିଜେ ପିଇ ମୁଁ ଜିଉଁଛି

ଅଧରରେ ହସ ନାହିଁ,

ଫିକା ଫିକା ଲାଗେ କୁସୁମ ସୁବାସ

ଖୋଜି ସେ ଶୀତଳ ଛୁଆଁ......

ଜଳୁଛି ନିଇତି ସ୍ମୃତିର ଦୁଆରେ

ଦିଶେନି କୁହୁଳା ଧୁଆଁ......

ଟିକିଏ ଭରସା ମାଗିଥିଲି ବୋଲି

ଉଜାଡ଼ିଲ ମନ ବସା

ସପନ ହଜିଲା ଦୁନିଆ ବୁକୁରେ

ଖାଲି ହେଲି ଲୋକହସା,

ଏମିତି ଭାବନା ଥିଲା ଯଦି ମନେ

ଆପଣାର କଲ କିଆଁ......

ଜଳୁଛି ନିଇତି ସ୍ମୃତିର ଦୁଆରେ

ଦିଶେନି କୁହୁଳା ଧୁଆଁ.......