କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ

ସ୍ତ୍ରୀ କୁ ସୁଖ ଟିକେ ମାଗିଲି ଯେ

ଅଜାଡ଼ି ଦେଲା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭିତରକୁ

ମା କୁ ପାଣି ଟିକେ ମାଗିଲି ଯେ

ଭୋକ ମେଣ୍ଟେଇବାକୁ ତା ଛାତି ରୁ

ଅଜାଡ଼ି ଦେଲା ଅମୃତର ବାରି

ଭରି ହୋଇ ଗଲା ପେଟ ମୋର

ପୁଅକୁ ସାହାଯ୍ୟ ଟିକେ ମାଗିଲି ଯେ

ସେ କହିଲା ସମୟ ନାହିଁ ମୋ ପାଖରେ

ବାପାଙ୍କୁ ପଇସା କିଛି ମାଗିଲି

ନିଜକୁ ସଜାଡି ବାକୁ

ଅଜାଡ଼ି ଦେଲେ ପାଦତଳେ ମୋର

ତାଙ୍କ ର ସବୁ ତକ ସମ୍ପତ୍ତି

ମୁଁ ଅଣ ନିଶ୍ଵାସି ହୋଇଗଲି

ମୋ ପାଇଁ କିଏ ନିଜ ର

ମା ବାପା/ନା ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଅ

ବାଟ ବଣା ହୋଇ ଗଲା ମୋର ବିବେକ

ଭାଷା ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା ମନ

ଚୂରମାର ହୋଇ ଗଲା ଆଶା ଆଙ୍କାକ୍ଷା ମୋର

ଅନ୍ଧାର ହୋଇ ଗଲା ମୁଣ୍ଡରୁ ତଲିପା ଯାଏଁ

କ'ଣ କରିବି/କେମିତି ବଞ୍ଚିବି/କେଉଁ ଠିକୁ ଯିବଆଗକୁ ନା ପଛକୁ ବଞ୍ଚିବି ନା ମରିବି

ନିଜେ ହସିବା ନା ଅନ୍ୟ କୁ ହସେଇବି

ଏମିତି କାହାଣୀ ଭାବି ଭାବି ରାତି ପାହିଲା

ସମାଧାନ ର ପଥ ଖୋଜି ଖୋଜି ଶେଷ ରେ

ବୃଦ୍ଧା ମା ବାପା ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲି

ପଚାରିଲି କଣ କରିବା ବାପା ମା ଏକ ସ୍ଵର ରେ

କହିଲେ ଧନରେ ନିଜକୁ ଜାଳି ଜାଳି ଅନ୍ୟ କୁ ଖୁସି

ରଖିବା ଉତ୍ତମ ମଣିଷ ପଣିଆ ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ

ଆମେ ଦୁଇଜଣ ବୁଢ଼ା ବୁଡି

ହାତ ମୋର ଯୋଡ଼ି ହୋଇ ଗଲା ମନେ ପଡ଼ିଲା

ଅତୀତ ବର୍ତମାନ ଭବିଷ୍ୟତ ମୋ କର୍ମ

ପାଟିରୁ ବାହାରି ଆସିଲା

ବାପା ମୋର ଜଗନ୍ନାଥ ମା ମୋର ଲକ୍ଷ୍ମୀ

ଘର ମୋର ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଯେତେ କଲି ପାପ

ଧୋଇବ ଠାକୁର ମୋ କର୍ମ ଫଳ ଭୋଗୁଛି

ଦେଖୁଛନ୍ତି ଚଲନ୍ତି ଠାକୁର।

    ‌‌       

    ‌