ଝିଅଟିଏ ମୁଁ ଅଲୋଡ଼ା ନୁହଁ

ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଝିଅ, ମୋତେ ଆଶିର୍ବାଦ ଟିକେ ଦିଅ ।

ଛୋଟ ଝିଅ ଟିଏ ଥିଲି, ଭାଇ ସାଙ୍ଗେ ଖେଳୁଥିଲି ।

ମାଆ ବାପା ଡାକୁଥିଲି, ଅଜା ଆଈ ସାଙ୍ଗେ ବୁଲି ।

ଗାଆଁ ଆମ୍ବ ତୋଟା ବୁଲି, ସାଙ୍ଗସାଥି ସାଙ୍ଗେ ଖେଳି ।

କେତେ ଖୁସି ହେଉଥିଲି, ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲି ।

ଏଇ ମୋ ସରଗ ବୋଲି ।।

ଶାଶୁଘର ଚାଲିଗଲି, ସହର ରେ ପହଞ୍ଚିଲି ।

ଭାତ, ଶାଗ ରାନ୍ଧୁଥିଲି, ବୋହୂ ବେଶ ହୋଇଥିଲି ।

ଶାଶୁ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ସେବା କରି, ମନେ ମନେ ଖୁସି ହେଉଥିଲି ।

ମୁଁ ଝିଅଟେ ଜନମ କଲି, ଶାଶୁ ଶ୍ୱଶୁର ଠୁ ଦୁର ହେଲି ।

ସ୍ବାମୀଙ୍କ ଆଦର ପାଇ, ଝିଅକୁ ପାଠ ପଢ଼ାଇ ।

ଝିଅର ପଢିବା ଦେଖି, ଶାଶୁ ଶ୍ୱଶୁର ମୋ ହେଲେ ଖୁସି।

ଝିଅ ମୋ ପଢିଲା ପାଠ, ଦେଖି ହସିଲେ ଗାଁର ଲୋକ ।

ଝିଅ ମୋ ଚାକିରୀ କଲା, ହସ ଖୁସିରେ ସିଏ ରହିଲା ।

ଝିଅ ଗାଁ ଗାଁ ବୁଲି ଗଲା, ଝିଅ ବୋହୁ କୁ ଏକାଠି କଲା ।

ନିତି ଶିକ୍ଷା ମାନ ଦେଲା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବୁଝାଇଲା ।

ଝିଅ ପଢ଼ିଲେ ପାଠ, ହସିବ ସାରା ଜଗତ।।