ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ବ୍ୟର୍ଥ ଜୀବନ
ବ୍ୟର୍ଥ ଜୀବନ
1 min
358
ଏଇ ଧରା ବକ୍ଷେ ଜନମିଛି ସିନା
ମାନବର ରୂପ ନେଇ
ବୁଝିନାହିଁ କେବେ ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ
ଦୁନିଆଁକୁ ଚିହିଁ ନାହିଁ ।
ଜାଣେନା କିଏ ସେ ଆପଣାର ମୋର
କିଏ ଅଟେ ଅବା ପର
କାହାକୁ ବାଛିବି କିଏ ମୋ ଜୀବନେ
ଭରିବ ସୁଖ ସମ୍ଭାର ।
ଯାହାକୁ କହେ ମୁଁ ତୁ ମୋ ନିଜର
ସେ ପୁଣି ଦୂରେଇ ରହେ
ମନେ ଥାଏ ଯେତେ ଅଫୁରନ୍ତ ସ୍ବପ୍ନ
ସରି ସରି ସବୁ ଯାଏ ।
ଯେଣେଚାହେଁ ଦେଖେଦୂର ଦିଗନ୍ତରେ
ମରୁମରୀଚିକା ଖାଲି
ଧାଇଁ ତା ପଛରେ ତୃଷ୍ଣା ମେଣ୍ଟେ ନାହିଁ
ଅନ୍ତର ଉଠଇ ଜଳି ।
ଫେରି ଆସେ ଦୁଖେ ସାଥୀହରାହୋଇ
ଆନପଥେ ଯିବା ପାଇଁ
ସେ ପଥେ ବି ଦେଖେ ନିର୍ଜନ ସୈକତ
ଦୁଃଖର ଉଜାଣି ନଈ ।
କ୍ରୋଧ ଆକୁଳରେ ପ୍ରାଣଟା ମୋହର
କରେ ଉଚ୍ଚ ହାହା କାର
ମନେ ଭାବେ କାହିଁ ରକ୍ତ ମାଂସ ଦେଇ
ଗଢିଲେ ମୋତେ ଈଶ୍ୱର ।
ଜନ୍ମ ଦେଇ ଯେବେ କଲବଲ କଲେ
ମଣିଷର ମନ ପ୍ରାଣ
ଲାଭ କଣ ତେବେ ବଞ୍ଚି ରହିବାର
ଧରି ଏ ବ୍ୟର୍ଥ ଜୀବନ ।
