ଅସ୍ଥିରତା

ତୋ ସ୍ଥିରତା 

ଆଉ ମୋ ଆବଶ୍ୟକତା

ଆଜି ଅଛି ସେ ବର୍ଷା

କିନ୍ତୁ ସମୟ ବିଡ଼ମ୍ବନାରରେ ଦୁହେଁ

ଏକା ଏକା

ନା ତୁ ମୋ ପାଖେ ନା ମୁଁ ତୋ ପାଖେ...

ଆଜି ପୁଣି ଆସି ବିଞ୍ଛି 

ଦେଇଗଲା ସେ ସ୍ମୃତିର ବର୍ଷା

ନା ଅଛି ଛତା ନା ଅଛି ଛାତ

ବହୁତ୍ ଭିଜିଲି

ନା ତୁ ଅଛୁ ନା ତୋ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ 

ଆବଦ୍ଧ କରିବା ମୋ ଦୁଇ ହାତ !!!

କଣ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲୁ

ସୀମାନ୍ତର ସୀମା ଲାଙ୍ଘି,

ବିଶ୍ୱାସ ନଥିଲା ସମୟକୁ 

ହଠାତ୍ ସବୁ କିଛି ବଦଳି ଯିବ ବୋଲି

ନା ତୋର ଭୁଲ ଯୋଗୁ ନା ମୋର ଭୁଲ ପାଇଁ ???

ଆଜି ପୁଣି ଫେରିଛି ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ

ସାତ ରଙ୍ଗରୁ

ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗକୁ ଫେରାଇ ମୋ ହାତରେ ସାଉଁଟି

ରଖିବାକୁ ଆଶା ଦେଖାଇଛି

କିନ୍ତୁ ତୁ ନିଶବ୍ଦ ସେ କଳା କାଚର କାର୍ ଭିତରେ

ଆଉ ମୁଁ ସେ ବସ୍ ଷ୍ଟପ୍ ରେ ଦ୍ଵିତୀୟ ନମ୍ୱର୍ ଚେୟାର ରେ...

ଫେରି ଆସେ ସେ ପୁରୁଣା ଦିନକୁ

ନା ତୁ ବଦଳିଛୁ ନା ମୁଁ,

କେବଳ ଛୋଟିଆ ଅଟହାସ୍ୟ ପାଇଁ

ଆମ ସମ୍ପର୍କରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଗାର

ପକେଇବୁ ବୋଲି କେବେ ମୁଁ ଭାବି ନଥିଲି...

ବହୁତ୍ ଲୁହ ବୋହି ଗଲାଣି

କିନ୍ତୁ ଏ ବର୍ଷାର ପାଣି ବୁନ୍ଦା 

ସବୁ ଲୁଚେଇ ଦେଉଛି

ତୁ ମଧ୍ୟ ଲୁଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ ନା

ମୋ ପ୍ରିୟ ଲାଲ ରୁମାଲକୁ ଧରି...

ଭାବେ ପୁଣି ମନକୁ କେତେ କଷ୍ଟ ଦେବୀ

ବର୍ଷା ଏମିତି ଆସି ଯାଉଥିବ

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ମଧ୍ୟ ଥିବ

ନା ତୁ ଥିବୁ ନା ମୁଁ ଥିବି 

ନା ଆମ ସ୍ମୃତିର ଦିନ ଆଉ ଫେରି ଆସିବ

କେବଳ ଅଧା ଭିଜା ଥଣ୍ଡାର ଅସ୍ଥିରତାର 

କମ୍ପନ ଥିବ ଏ ଶରୀରରେ

ନା ମୁଁ ଥିବି ନା ତୁ ଥିବୁ...।