प्रेमाची भेट

पहिल्या प्रेमाची भेट म्हणून 

मी माझ्या पसंतीची साडी तुला दिली

किती अलगदपणे तू साडीला

 ह्रुदयाशी धरले

जणूकाही माझ्या प्रेमाचे रंग

 त्यात भरले 

त्यानंतर प्रत्येक भेटीला

तू धावत पळत यायची

कितीदा डोळ्यात भरून घ्यायची

त्या भेटीत आपण सुख दुःख 

वाटून घ्यायचो

तुझ्या माझ्या आवडीची भेट देताना

एकमेकांना एकमेकांमधे 

कितीदा बघायचो

त्या भेटण्याच्या आनंदाला

काहीच मर्यादा नव्हती

वेळेला मात्र हरकत होती

एकमेकांच्या सहवासात

आपण हरवून जायचो

नजरेआड होताना

मागे वळून बघायचो

पण एकदिवस अचानक

मी दिलेल्या भेटी

तू परत करून गेलीस

काहीन सांगता कायमची 

वेगळी झालीस 

तू असं करशील

असे कधी वाटले नाही

तुझे असे वागणे 

जराही पटले नाही

खर सांगू का तू गेल्यानंतर 

मी तुलाचं आठवत होतो

त्या भेटींच्या गर्दीत

मी दिलेली साडी शोधत होतो

तू सगळ्या भेटी दिल्यास

पण साडी मात्र दिली नाहीस

तेव्हाच कळले

तुझ्या अशा वागण्यात

काहीच तथ्य नव्हते

कुठेतरी प्रेम शिल्लक होते.

पण तू अशी वृद्धश्रामत

भेटशीलं 

असा कधी विचार केला नव्हता

तुझ्या कपाळावर कुंकू मात्र 

ठळकं दिसत होता

तुझ्या गळ्यातल्या मंगळसुत्रमुळे

तुझ्यामाझ्या प्रेमाचा 

संदर्भच बदलला

तुला पाहिल्यावर 

पहिल्या भेटीचा 

दिवस आठवला

काय हा नियतीचा खेळ

तू दुसऱ्याची झाल्यावरही  

वृद्धश्रामचा आधार घेतलास  

मी तुझ्या आठवणीत 

एकटाच राहीलो म्हणून 

वृद्धश्रामाने मला आधार दिला

पण मी दिलेली साडी

तुझ्या अंगावर पाहील्याने

माझे आयुष्यच वाढले

अजुनही मी दिलेली साडी 

तू जपून ठेवलीस ना!