लढ

घरटे उडते वादळात

बिळा, वारूळात पाणी शिरते

कोणती मुंगी ? कोणतं पाखरू ?

म्हणून आत्महत्या करते ?

प्रतिकुल परिस्थितीत ही वाघ लाचारीने जगत नाही

शिकार मिळाली नाही म्हणून

कधीच अनुदान मागत नाही

घरकुला साठी मुंगी

करत नाही अर्ज

स्वतःच उभारते वारूळ

कोण देतो गृहकर्ज ?

हात नाहीत सुगरणीला

फक्त चोच घेऊन जगते

स्वतःच विणते घरटे छान

कोणतं पॅकेज मागते ?

कुणीही नाही पाठी

तरी तक्रार नाही ओठी

निवेदन घेउन चिमणी

फिरते का कोणत्या योजनेसाठी ?

घरधन्याच्या संरक्षणाला

धाऊन येतो कुत्रा

लाईफ इन्शुरन्स काढला का ?

अस विचारत नाही मित्रा

राब राब राबून बैल

कमाउन धन देतात

सांगा बरं कुणाकडून

ते निवृत्ती वेतन घेतात ?

कष्टकर्याची जात आपली

आपणही हे शिकलं पाहिजे

पिंपळाच्या रोपा सारखं

पाषाणावर टिकलं पाहिजे

कोण करतो सांगा त्यांना

पुरस्काराने सन्मानित

तरीही मोर फुलवतो पिसारा

अन कोकिळ गाते मंजुळ गीत

मधमाशीची दृष्टी ठेव

फुलांची काही कमी नाही

मधाच्या पोळ्यासाठी मित्रा

कोणतीच रोजगार हमी नाही

घाबरू नको कर्जाला

भय, चिंता फासावर टांग

जिव एवढा स्वस्त नाही

सावकाराला ठणकाऊण सांग

काळ्या आईचा लेक कधी

संकटापुढे झुकला का ?

कितीही तापला सुर्य तरी

समुद्र कधी सुकला का ?

निर्धाराच्या वाटेवर

टाक निर्भीडपणे पाय

तु फक्त विश्वास ठेव

पुन्हा सुगी देईल धरणी माय

निर्धाराने जिंकु आपण

पुन्हा यशाचा गड

आयुष्याची लढाई

फक्त हिमतीने लढ.

फक्त हिमतीने लढ.