कुटुंब

कुटुंब मनलं का बा

मले लय येते इचार ।

डोयापुढं दिसते मंग

कर्ता घरातला लाचार ।

राब राब थो राबते

सकाय असो का दुपार ।

आभाया कडं पायते

डोकश्यात ढगायचा संचार ।

पानी पानी होते जीव

निस्ता पन्याचाच इचार ।

डोयात बी दिसते पानी

जवा होते थो लाचार ।

कष्टाचं कुठं होते चीज

जीवनच त्याच बेजार ।

कधी सुदाच होत नाही

त्याचा दरिद्री आजार ।

जवा पाहान तवा त्याच्या

भोवताल कर्जाचा बाजार ।

कोन त्याले जगू देते

गळा पकडते सावकार ।

नशिबाचे भोग सारे

कुटुंब ही होते लाचार ।

जगाचा म्हनते पोशिंदा

पन कोनालेच नाही इचार ।