बरसान

पड रे पावसा बैजवार नको करू येड्यावानी

तुला न्हाई का दिसतं माझ्या डोळ्यातील पाणी

माझा फाटका संसार त्याला हजार ठिगळ

खाली काळी धरती माय वर बाप मोकळं आभाळ

रिकामी उतरंड संपली धान्याची बेगमी

 मुखी लेकरांच्या काय घास घालू मी

 करपलं पिक सार सार शिवार भयाण 

 पिलांसाठी फिरे ती व्याकूळ पक्षींण 

 नाही वैरण चारा पाणी गोठ्यात गाय हंबरते

 तिच्या डोळ्यातील करूणा माझे काळीज जाळते 

 कर्जाचा डोंगर वाढे सावकाराचे रिण 

 दुःख विसरे नवरा दारू ढोसून

 नाही दुरडीत भाकर कोपऱ्यात रिकामी घागर

 निजली उपाशी पोरं तुला नाही का पाझर 

 कर कर बरसान तुला घालते मी आण 

 न्हाई तर माझा धनी घेईल झाडाला टांगून