बोलू आपण

बोलू आपण 

आधी तुझं कपाट उघड

त्यातलं माझं पुस्तक काढ

त्यावरची धूळ झटक

एक नजर टाक

थोडाफार ओलावा शिल्लक असेल

तर तुला अक्षरं ब्लर दिसतील.

तू डोळे पूस

तुझ्या त्या कोरड्या रुमालानं

पाटी कोरी होऊदे

मग बोलू आपण

पुस्तक नसेल तिथं कदाचित.

रद्दीत गेलं असेल!

मग तू उलटी पावलं चालत

काही महिने मागं जा

तिथं विखरलेली

सोनचाफ्याची फुलं

अजूनही तुला सुगंध देतील.

ती निर्माल्य समजून

वाहत्या नदीत अर्पण कर

बघ तुझं धाडस होतंय का

मग बोलू आपण

तुझं धाडस होईल कदाचित 

मग तू पार्कात जा 

तिथे ओढ्याकाठच्या 

सुनसान कट्ट्यावर 

काही हसरे क्षण सांडलेले दिसतील 

ते तुला बघून विचारतील 

‘तो’ नाही आला?

त्यांना म्हण-

तुम्ही कोण लागता माझे?

त्यांचं उत्तर नीट ऐक 

मग बोलू आपण