Library
Profile
പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ശ്വാസം
പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ശ്വാസം
അർജുൻ രാത്രി ബസിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.
മഴ… മഞ്ഞ്… റോഡ് ശൂന്യം…
ബസിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം.
അവൻ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു.
കണ്ണ് മൂടി ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
അപ്പോൾ…
അവന്റെ ചെവിക്ക് അടുത്ത്…
ഒരു ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം…
ഹ്ഹ്ഹ്…
അവൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തുറന്നു.
പിന്നിലേക്ക് നോക്കി…
ആരും ഇല്ല.
“വായു ആയിരിക്കാം…”
അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.
കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ്…
വീണ്ടും…
ഹ്ഹ്ഹ്…
ഈ സമയം കൂടുതൽ അടുത്ത്…
അവൻ ഭയന്ന് മുന്നോട്ട് നോക്കി.
മുന്നിലെ സീറ്റിൽ ഒരു വയോധിക സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
അവൾ മന്ദമായി തല തിരിച്ച് അർജുനെ നോക്കി.
കണ്ണുകൾ… അസാധാരണമായ ശൂന്യം…
അവൾ പറഞ്ഞു…
“പിന്നിൽ ആരുണ്ട് എന്ന് നോക്കരുത്…”
അർജുൻ വിറച്ചു.
“എന്ത് അമ്മ…?”
അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു…
“നോക്കരുത്… അത് നിനക്ക് വേണ്ടതല്ല…”
ബസ് ഒരു സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തി.
അവൾ ഇറങ്ങി…
പോകുമ്പോൾ അർജുന്റെ കൈ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു:
“അത് നിന്നെ ഇതിനകം കണ്ടു…”
ബസ് വീണ്ടും മുന്നോട്ട്.
ഇപ്പോൾ ബസിൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക്.
ഡ്രൈവർ പോലും കാണുന്നില്ല…
സ്റ്റിയറിംഗ് സ്വയം തിരിയുന്നത് പോലെ…
അപ്പോൾ…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
ആരോ ഇരുന്നു.
സീറ്റ് അല്പം താഴ്ന്നു.
അവന്റെ കഴുത്തിന് അടുത്ത്…
തണുത്ത ശ്വാസം…
ഹ്ഹ്ഹ്…
മൊബൈൽ ക്യാമറ തുറന്ന് പിന്നിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു…
കൈ വിറച്ചു…
സ്ക്രീനിൽ…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
ഒരു മുഖം…
കണ്ണുകൾ ഇല്ല…
വായ മാത്രം…
വലിയൊരു ചിരി…
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ഒരു മെസ്സേജ്:
“ഇപ്പോൾ നീ എന്നെ കണ്ടു…”
അടുത്ത ദിവസം…
ആ ബസ് റോഡിന്റെ വക്കിൽ കണ്ടെത്തി.
അകത്ത് ആരും ഇല്ല.
പക്ഷേ…
പിന്നിലെ സീറ്റിൽ…
അർജുന്റെ ഫോൺ മാത്രം…
സ്ക്രീനിൽ ഇപ്പോഴും…
ഒരു സെൽഫി…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
അതേ മുഖം… 😨
“പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ശ്വാസം”
അർജുൻ രാത്രി ബസിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.
മഴ… മഞ്ഞ്… റോഡ് ശൂന്യം…
ബസിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം.
അവൻ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു.
കണ്ണ് മൂടി ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
അപ്പോൾ…
അവന്റെ ചെവിക്ക് അടുത്ത്…
ഒരു ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം…
ഹ്ഹ്ഹ്…
അവൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തുറന്നു.
പിന്നിലേക്ക് നോക്കി…
ആരും ഇല്ല.
“വായു ആയിരിക്കാം…”
അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.
കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ്…
വീണ്ടും…
ഹ്ഹ്ഹ്…
ഈ സമയം കൂടുതൽ അടുത്ത്…
അവൻ ഭയന്ന് മുന്നോട്ട് നോക്കി.
മുന്നിലെ സീറ്റിൽ ഒരു വയോധിക സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
അവൾ മന്ദമായി തല തിരിച്ച് അർജുനെ നോക്കി.
കണ്ണുകൾ… അസാധാരണമായ ശൂന്യം…
അവൾ പറഞ്ഞു…
“പിന്നിൽ ആരുണ്ട് എന്ന് നോക്കരുത്…”
അർജുൻ വിറച്ചു.
“എന്ത് അമ്മ…?”
അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു…
“നോക്കരുത്… അത് നിനക്ക് വേണ്ടതല്ല…”
ബസ് ഒരു സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തി.
അവൾ ഇറങ്ങി…
പോകുമ്പോൾ അർജുന്റെ കൈ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു:
“അത് നിന്നെ ഇതിനകം കണ്ടു…”
ബസ് വീണ്ടും മുന്നോട്ട്.
ഇപ്പോൾ ബസിൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക്.
ഡ്രൈവർ പോലും കാണുന്നില്ല…
സ്റ്റിയറിംഗ് സ്വയം തിരിയുന്നത് പോലെ…
അപ്പോൾ…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
ആരോ ഇരുന്നു.
സീറ്റ് അല്പം താഴ്ന്നു.
അവന്റെ കഴുത്തിന് അടുത്ത്…
തണുത്ത ശ്വാസം…
ഹ്ഹ്ഹ്…
മൊബൈൽ ക്യാമറ തുറന്ന് പിന്നിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു…
കൈ വിറച്ചു…
സ്ക്രീനിൽ…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
ഒരു മുഖം…
കണ്ണുകൾ ഇല്ല…
വായ മാത്രം…
വലിയൊരു ചിരി…
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ഒരു മെസ്സേജ്:
“ഇപ്പോൾ നീ എന്നെ കണ്ടു…”
അടുത്ത ദിവസം…
ആ ബസ് റോഡിന്റെ വക്കിൽ കണ്ടെത്തി.
അകത്ത് ആരും ഇല്ല.
പക്ഷേ…
പിന്നിലെ സീറ്റിൽ…
അർജുന്റെ ഫോൺ മാത്രം…
സ്ക്രീനിൽ ഇപ്പോഴും…
ഒരു സെൽഫി…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
അതേ മുഖം… 😨
അർജുൻ രാത്രി ബസിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.
മഴ… മഞ്ഞ്… റോഡ് ശൂന്യം…
ബസിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം.
അവൻ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു.
കണ്ണ് മൂടി ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
അപ്പോൾ…
അവന്റെ ചെവിക്ക് അടുത്ത്…
ഒരു ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം…
ഹ്ഹ്ഹ്…
അവൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തുറന്നു.
പിന്നിലേക്ക് നോക്കി…
ആരും ഇല്ല.
“വായു ആയിരിക്കാം…”
അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.
കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ്…
വീണ്ടും…
ഹ്ഹ്ഹ്…
ഈ സമയം കൂടുതൽ അടുത്ത്…
അവൻ ഭയന്ന് മുന്നോട്ട് നോക്കി.
മുന്നിലെ സീറ്റിൽ ഒരു വയോധിക സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
അവൾ മന്ദമായി തല തിരിച്ച് അർജുനെ നോക്കി.
കണ്ണുകൾ… അസാധാരണമായ ശൂന്യം…
അവൾ പറഞ്ഞു…
“പിന്നിൽ ആരുണ്ട് എന്ന് നോക്കരുത്…”
അർജുൻ വിറച്ചു.
“എന്ത് അമ്മ…?”
അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു…
“നോക്കരുത്… അത് നിനക്ക് വേണ്ടതല്ല…”
ബസ് ഒരു സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തി.
അവൾ ഇറങ്ങി…
പോകുമ്പോൾ അർജുന്റെ കൈ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു:
“അത് നിന്നെ ഇതിനകം കണ്ടു…”
ബസ് വീണ്ടും മുന്നോട്ട്.
ഇപ്പോൾ ബസിൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക്.
ഡ്രൈവർ പോലും കാണുന്നില്ല…
സ്റ്റിയറിംഗ് സ്വയം തിരിയുന്നത് പോലെ…
അപ്പോൾ…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
ആരോ ഇരുന്നു.
സീറ്റ് അല്പം താഴ്ന്നു.
അവന്റെ കഴുത്തിന് അടുത്ത്…
തണുത്ത ശ്വാസം…
ഹ്ഹ്ഹ്…
മൊബൈൽ ക്യാമറ തുറന്ന് പിന്നിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു…
കൈ വിറച്ചു…
സ്ക്രീനിൽ…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
ഒരു മുഖം…
കണ്ണുകൾ ഇല്ല…
വായ മാത്രം…
വലിയൊരു ചിരി…
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ഒരു മെസ്സേജ്:
“ഇപ്പോൾ നീ എന്നെ കണ്ടു…”
അടുത്ത ദിവസം…
ആ ബസ് റോഡിന്റെ വക്കിൽ കണ്ടെത്തി.
അകത്ത് ആരും ഇല്ല.
പക്ഷേ…
പിന്നിലെ സീറ്റിൽ…
അർജുന്റെ ഫോൺ മാത്രം…
സ്ക്രീനിൽ ഇപ്പോഴും…
ഒരു സെൽഫി…
അവന്റെ പിന്നിൽ…
അതേ മുഖം… 😨
