കടൽക്കാറ്റ്

 പതിവിലും വേഗത്തിൽ അന്ന് അവൾ വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്തു തീർത്തു. കുട്ടികൾക്ക് അവധിയായതിനാൽ വൈകുന്നേരം ബീച്ചിൽ പോകാം എന്നൊരു പ്ലാനുണ്ട്. എത്ര നാളായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതാ.കുട്ടികളേക്കാൾ ആവേശം അവൾക്കായിരുന്നു. ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി തയ്യാറായി വന്നപ്പോഴേക്കും മോന്റെ വക ഒരു കമന്റ്: "പാർട്ടിക്ക് പോകുന്ന പോലെ ആണല്ലോ അമ്മ ബീച്ചിൽ പോകുന്നത്!"

'പിന്നെ… ഇവിടെ ഞാൻ ദിനവും ആഘോഷത്തിലല്ലേ…!'എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ കാറിൽ കയറി. 

ബീച്ചിൽ അധികം തിരക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല .സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് അസ്തമിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. ആകാശത്തിന് ഇപ്പോൾ ഒരു സിന്ദൂരനിറമാണ്. മണൽത്തരികളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച ചൂട് പതുക്കെ തണുപ്പിലേക്ക് മാറുന്നുണ്ട്. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കടൽക്കാറ്റ് വന്ന് അവളുടെ മുഖത്ത് തഴുകി. ഉപ്പുവെള്ളത്തിന്റെ ആ ഗന്ധം ശ്വസിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു കുളിർമ്മ പടർന്നു.

മക്കൾ ആവേശത്തോടെ മണൽപ്പരപ്പിലേക്ക് ഓടി. "അമ്മേ... ഈ ചിപ്പി നോക്കിയേ!" മകൾ ദൂരെ നിന്ന് വിളിച്ചു കൂവുന്നുണ്ട്. അവർ അവിടെയിരുന്ന് മണലുകൊണ്ട് വീട് ഉണ്ടാക്കി കളിക്കുകയാണ്.

പക്ഷേ സുമയുടെ കണ്ണുകൾ തിരമാലകളിലായിരുന്നു. ഓരോ തിരമാലയും അവളുടെ അടുക്കൽ എത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.പക്ഷേ അവസാന നിമിഷത്തിൽ അവൾക്കരികിലെത്താതെ അത് തിരിച്ചു പോകുന്നു.അത്രയും കാലത്തെ അവളുടെ ജീവിതവും അതുപോലെ ആയിരുന്നില്ലേ എന്ന് സുമ ഓർത്തുപോയി. ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും കരയ്ക്കടുക്കും തോറും ജീവിതത്തിന്റെ അദൃശ്യമായ ഏതോ ഒരു ശക്തി അവയെ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. കുടുംബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ഭർത്താവിന്റെ നിസ്സംഗതയും ഇടയ്ക്കിടെ അവളെ തളർത്തിയിരുന്നു. കുന്നുകൂടുന്ന കടങ്ങളും തീരാത്ത ജോലികളും അവളെ ഒരു യന്ത്രം പോലെയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. എങ്കിലും, ആ കുട്ടികളുടെ ചിരിയിൽ, അവരുടെ കൊച്ചുകൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളിൽ അവൾ വീണ്ടും ജീവിക്കുകയാണ്.
"അമ്മേ, ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കേ!" മോൻ വിളിച്ചുകൂവിയപ്പോൾ സുമ ആ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നു. നോക്കുമ്പോൾ അവൻ മണലിൽ തീർത്ത കോട്ടയിലേക്ക് ഒരു തിരമാല അപ്രതീക്ഷിതമായി കയറിവന്ന് അതിനെ തകർത്തെറിയുന്നു. മക്കൾ നിരാശപ്പെടുന്നതിന് പകരം വീണ്ടും വലിയ ആവേശത്തോടെ പുതിയൊരു വീട് പണിയാൻ തുടങ്ങുകയാണ്.
അത് കണ്ടപ്പോൾ സുമയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ജീവിതം പലപ്പോഴും തിരമാലകളെപ്പോലെ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ തകർത്തു കളഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ തകർന്നുപോയ ഇടത്തുനിന്ന് വീണ്ടും പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷയുടെ കോട്ട പണിയാൻ പഠിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.
അവൾ സാരിത്തുമ്പ് ഭംഗിയായി ഒതുക്കിക്കെട്ടി, മക്കളുടെ അരികിലേക്ക് മണൽപ്പരപ്പിലൂടെ ഓടിച്ചെന്നു. ആ കടൽക്കാറ്റിൽ അവളുടെ ഭാരങ്ങളെല്ലാം എങ്ങോട്ടോ പറന്നുപോയിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും തനിക്കായുള്ള ആ കൊച്ചു സന്തോഷം അവൾ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിച്ചു. പടിഞ്ഞാറൻ മാനത്ത് സൂര്യൻ പൂർണ്ണമായും അസ്തമിച്ചെങ്കിലും, സുമയുടെ ഉള്ളിൽ എരിഞ്ഞുതുടങ്ങിയ ആ പുതിയ വെളിച്ചം അണയാതെ നിന്നു.