ആ മുകളിലത്തെ നില
ആ മുകളിലത്തെ നില
അർദ്ധരാത്രി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പെയ്യാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്ന കാർമേഘങ്ങൾ കാരണം നല്ല ഉഷ്ണം ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് അപ്പുവിന് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ തറവാട്ടു വീടിന്റെ താഴത്തെ നിലയിലെ റൂമിൽ ജനലിനടുത്ത് കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.
"ഠിക്... ഠിക്... ഠിക്..."
മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ആരോ നടന്നു നീങ്ങുന്ന ശബ്ദം. അപ്പു പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. കാരണം, ആ തറവാടിന്റെ മുകളിലത്തെ നില കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷമായി പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അപ്പുവിന്റെ വലിയമ്മ അവിടെ തൂങ്ങിമരിച്ചതിന് ശേഷം ആരും ആ പടവുകൾ കയറിയിട്ടില്ല.
അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് കാതോർത്തു.
ശബ്ദം നിലച്ചിട്ടില്ല. അത് മുകളിൽ നിന്ന് പടവുകൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് വരികയാണ്.
"ക്രീീീ..." പകുതി ദ്രവിച്ച മരപ്പടവുകൾ ഓരോന്നായി അമരുന്ന ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. അപ്പു ഭയം കൊണ്ട് പുതപ്പ് തലവഴി മൂടി. അവന്റെ ഹൃദയം തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ വന്ന് ഇടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
ശബ്ദം പടവുകൾ ഇറങ്ങി, ഹാളിലൂടെ നടന്ന്, കൃത്യമായി അപ്പു കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ വാതിലിന് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.
പിന്നെ ഒരു നിശ്ശബ്ദതയായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന നേരിയ നിലാവെട്ടത്തിൽ, വാതിലിന്റെ അടിയിലെ വിടവിലൂടെ ഒരു നിഴൽ അനങ്ങുന്നത് അപ്പു പുതപ്പിനിടയിലൂടെ കണ്ടു.
ഭയം സഹിക്കാനാവാതെ അവൻ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു. 'ഇതൊരു തോന്നലാണ്, വെറും തോന്നൽ...' അവൻ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് പിന്നെ യാതൊരു ശബ്ദവും കേട്ടില്ല.
പതുക്കെ ആശ്വാസം വീണ്ടെടുത്ത്, "എല്ലാം ഭ്രമമായിരിക്കും" എന്ന് കരുതി അപ്പു പതുക്കെ പുതപ്പ് മാറ്റി കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
പക്ഷേ... അവൻ്റെ ചോര മരവിച്ചുപോയി.
അവൻ്റെ കട്ടിലിന് തൊട്ടരികിൽ, ജനലിന്റെ വെളിച്ചത്തിന് പുറകിലായി ഒരു രൂപം നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ മുഖം വ്യക്തമല്ല, പക്ഷേ വായുവിൽ അഴിച്ചിട്ട മുടിയും കഴുത്തിലെ ആ കറുത്ത പാടും അവന് തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു.
ആ രൂപം പതുക്കെ അപ്പുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു. അതിന്റെ തണുത്തുറഞ്ഞ ശ്വാസം അപ്പുവിന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. എന്നിട്ട് ആ രൂപം വളരെ പതുക്കെ, ഒരു കാറ്റ് പോലെ മന്ത്രിച്ചു:
"നീ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയത് നന്നായി... ഞാൻ താഴേക്ക് വന്നിട്ട് കുറെ നേരമായി ഇവിടെ ഈ കട്ടിലിനടിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു..."
അപ്പു നിലവിളിക്കാൻ നോക്കി, പക്ഷേ ഭയം കൊണ്ട് അവന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. അടുത്ത നിമിഷം, കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്ന് നീണ്ടു വന്ന രണ്ട് തണുത്ത കൈകൾ അവന്റെ കാലുകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു...!

