തോണി

നിലയില്ലാ കയത്തിൽ 

ഏകനായി തുഴഞ്ഞു പോകെ

കാറ്റും കോളു മേറ്റ് 

തുഴഞ്ഞു നീങ്ങി 

ദിക്കു ഒട്ടുമേ വശമെതും ഇല്ല

തോണിക്കാരും കൂടെ ഇല്ലാതെ

തുഴഞ്ഞു നീങ്ങി

ഏയ് പ്രപഞ്ച നീതി യേ 

നീ മാത്രമേ കൂടെ നിന്നു ...

എന്നിലെ അരയന്

കരയിലേക്ക് ഉള്ള ഒരു

പാത നീ എന്നുള്ളിൽ

നീട്ടി നിന്നു ...

കൈവിട്ട് പോയാരെൻ 

തോണി 

നീ വീണ്ടും 

കരയുടെ മാറിൽ 

ചേർത്ത് നിർത്തി 

സത്യമാം കാലമേ

നിനക്ക് നന്ദി...

ബഗീഷ് മാമ്പുള്ളി