സൂര്യനാൽ തിളങ്ങിയ ഇരുട്ട്
സൂര്യനാൽ തിളങ്ങിയ ഇരുട്ട്
സൂര്യനാൽ തിളങ്ങിയ ഇരുട്ട്..!
ഭൂമിയിൽ സ്പർശിച്ച അന്നുമുതൽ പോരായ്മകൾ അടങ്ങിയ കൂടാരത്തിനു സമമായുന്നത് പോലെ കാണുന്നവർക്ക് എല്ലാം ഇരുട്ട്..
വാക്കിന്റെ വർണ്ണനയിൽ അഴകിനെ ചമയിക്കാൻ ആളു നൂറാണെങ്കിലും കാണുന്നവർക്ക് എല്ലാം നീ ഇരുട്ടാ..
തന്റെ നിധിയേക്കാൾ തിളങ്ങുന്നതായിട്ട് ഒന്നുമില്ലാത്ത തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഞാൻ എന്നും സൂര്യൻ ആണെന്ന അമ്മയ്ക്ക് മാത്രം...
എന്റെ അമ്മയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് മുതൽ
എന്റെ ഇരുട്ടിനെ ആഘോഷമാക്കിയ എൻ സ്വന്തക്കാരുടെ കണ്ണിൽ ഞാനെന്നും ഇരുട്ടു മാത്രം...
ഇരുട്ടിനെ സമമായി നടിച്ച് അവർക്ക് എല്ലാം സൂര്യനാൽ ആളിക്കത്തിയപ്പോൾ അക്ഷ മരായി പോയിന്നതല്ല ചലന സ്മൃദ്ധമായിന്നതാണ് സത്യം....
എന്നിൽ എന്റെ അമ്മ കണ്ട ആ സൂര്യൻ കത്തിയ എന്റെ തീയ്യ് ഇന്ന് തോരാത്ത മഴയ്ക്ക് ഈ ഇരുണ്ട കാലം സാക്ഷി...!!
