കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ

മഞ്ഞുതുള്ളി നനഞ്ഞ പ്രഭാതനേരത്ത്
അകലെയൊരു പാത തുറന്നു പോവും—
കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന കാഴ്ചകളിലേക്ക്
ഹൃദയം നിദ്രയിൽ നിന്നുണരും.

തിരമാലകളുടെ നാദമേറുന്ന പുഴയിൽ
സൂര്യൻ പൊന്നുരുകി വീണിടുമ്പോൾ,
ആ ചിരിയുടെ താളം കേൾക്കാനായി
കണ്ണുകൾ കാറ്റിനെ ചോദ്യം ചെയ്യും.

പാലാഴിയിലെ പിച്ചളപ്രകാശത്തിൽ
മരങ്ങൾ സൂര്യനെ തീർത്തു നട്ടിടും—
അവയുടെ നിഴലിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന
സ്വപ്നങ്ങളെ കണ്ടെത്താൻ മനസു ഓടും.

ചില്ലുകളിൽ വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ
രാഗമൊന്നു രചിച്ചു പാടുമ്പോൾ,
ദൂരെ നിന്നൊരാൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കെന്ന
പ്രാർത്ഥന കാറ്റിലൂടെ പറക്കും.

കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ എല്ലാം
അകലത്താണെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും,
ഒരുനിമിഷം ഹൃദയം തുറന്ന് നോക്കൂ—
അവ തന്നെയാണ് നമ്മിലൊളിക്കുന്നത്.