રુપ

સવારથી જ આજે એ રડતી હતી.

જે રૂપને સવારવા એ કલાકો વેડફતી, ખચૅ કરવામા પાછી ના પડતી, એ રૂપ પાછળ એની મા ની મહેનતનો એહસાસ પહેલી વખત થયો.

ગઇકાલે અનાયાસે જ મા નો હાથ એના હાથ ને સ્પર્શી ગયો...

અને એ છક થઇ ગઇ.

હંમેશા પોતાના રૂપ પર અભિમાન કરનારી છોકરીને પોતાની મા ના સ્પર્શે એ એહસાસ કરાવ્યો કે મહેનત ના ખરબચડા હાથ થી જ તેનું અસ્તિત્વ આટલું સુંદર હતું.....