મુખવટા વગરનો માણસ

મુખવટા વગરનો માણસ
નથી પહેર્યા કદી મેં કાચના આભાસી ચહેરાઓ,
મને ફાવ્યા નથી સંબંધના વ્યાપારી સોદાઓ.
હું જેવો પણ છું એવો સાવ ખુલ્લી કિતાબ જેવો છું,
નથી શીખ્યો હું દેખાડો કરી જીવવાના કાયદાઓ.
જમાવટ ભીડની કરવા કદી હાથો નથી લંબાવ્યા,
ગણ્યા-ગાંઠ્યા મળ્યા જે દિલથી, એ જ મારા સરનામાઓ.
તમે તોલ્યા કરો સંબંધને સિક્કાના ત્રાજવડે,
અમારે મન સ્વજનની એક ક્ષણ અણમોલ ખજાનાઓ.
નિભાવી જાણે જે વ્હાલપ, હું એના પાલવે બંધાઉં,
પછી ભલે ને માથે આવી પડે આખી દુનિયાના સંકટો.
જગત શું બોલશે પાછળ, હવે એની પરવાહ કોને?
મને મારો ખુમારીભર્યો આ એકાંત વ્હાલો છે!