ગુજરાત ની ગાથા (ગરવી ગુજરાત)

 “ગુજરાત ની ગાથા”
ભાવપૂર્ણ અને સંગીતમય કવિતા ---

 "ગુજરાત ની ગાથા"
(એક રંગબેરંગી કવિતા ગુજરાતની જીવનશૈલી પર)

 સૂર્ય જે ઊગે રેશમી રેતી ઉપર,
ગરબા ના તાલે ધબકતું ગૌરવ હર પલ।

 ગુજરાત એ ધરતી છે રંગોની ઝરમર,
જ્યાં દરેક દિલમાં વસે એક નવો વ્યવહાર।

કચ્છથી લઈને સુરત સુધી,
બોલી બદલાય જાણે ઋતુની મિજાજ જેવી।

ક્યાંક “કેમ છો?” ની મીઠાસ વહે,
ક્યાંક “હું છું ભાઈ!” હાસ્ય સાથે કહે। અમદાવાદ ની ભાષા હોય થોડી થંભાયેલી, “હું છું, મજામાં છું”  ભાવનાઓથી ભરેલી।
રાજકોટ ની વાત જ જુદી – મસ્તીમાં મશગુલ, “તમે આવો ને!” –
ચા સાથે મીઠી ગુલમુલ।

 ભુજ ના લોકો बोले જાણે લોકસંગીત, હળવા અવાજે ગાયે ધરતીનો સંગીત। સૌરાષ્ટ્ર ના વતની – સાદા, સદા સરળ, જન્મથી આલસી પણ દિલથી હંમેશાં
પકડ મજબૂત।

 આલસ પણ પ્રેમથી રંગેલું,
ધીમે ધીમે ચાલે જીવન, પણ હૃદયથી બંધાયેલું।
બપોરની ઊંઘ હોય લાડથી લિપટી,
તાકાત છે એ મીઠા આરામમાં છુપાયેલી।

 ભોજન તો જાણે સ્વર્ગની ઝલક,
રસોઈમાં વસે પ્રેમ અને સુગંધનો મલક। ઢોકળા, થેપલા, હાંડવો, ખાખરા, ફાફડા-જલેબી – જાણે સંગીતના સાધન વાગ્યા।

ઊંધિયું ની ખુશ્બૂ, કેસર કેરીની મીઠાસ, મસાલા ચા માં સંતાવેલો સ્નેહનો સંદેશ

ખાટ  મીઠો સ્વાદ,
જીવન જેટલું સરસ,
દરેક થાળીમાં દંતકથાઓ,
દરેક વ્યંજનમાં પરસ।

પ્રવાસ માટે જીવ ખૂલી જાય,
છુટ્ટી મળી નહિ કે
પગ ઘરથી બહાર જાય।
માઉન્ટ આબુથી કેરળ,
ગોવાથી કન્યા કુમારી,
દરેક ખૂણામાં ગુજરાતીઓ –
જાણે યાત્રા યારી।

 અને સંગીત! હા સંગીત!
દાયરો, ભજન, ગરબા કે ટિપ્પણી,
દરેક તાલમાં ગુજરાતી
આત્મા સંગીતા બની।

કલાકૃતિના પોખાર, સંસ્કૃતિના સાથિયા, લોકસંગીતે વહન કરે – ગુલમ્હર જેવી વાતો ખાસિયતવાળી।
- આમ ગુજરાતીઓ – નમ્ર પણ જિંદાદિલ, હર હસીતમાં છુપાયેલી
જીવનની અણખી સિલસિલ।

વ્યવસાય એમનો ધર્મ,
સંસ્કૃતિ એમનો શ્વાસ,
દિલથી બોલે – “જય જય ગર્વી ગુજરાત!”





स्वरचित, मौलिक, अप्रकाशित रचना लेखक :- कवि काव्यांश "यथार्थ"
              विरमगांव, गुजरात।
 ---