உன்னை காதலிக்கிறேன் என் உலகம்.

என் உயிர்.. என் இளவரசி,

 நீங்கள் இங்கே இல்லாமல் கொஞ்சம் முழுமையடையவில்லை என்று என் மனதில் என்ன ஓடிக்கொண்டிருந்தது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நீ பாம்பு போல இருந்தாய் உன் விஷத்தை எனக்கு ஊசி போட்டாய். நான் படும் நோயும், குணப்படுத்தும் மருந்தும் நீதான். முழு வீதியும் ஒரு பொருளாக இருப்பதால் முழு வீதியும் எங்களை கத்தும்போது, ​​நீங்கள் என் கண்ணின் ஆப்பிள். நான் வாளியை உதைப்பதற்கு முன் இந்தக் கடிதத்தை நீங்கள் பெற்றிருக்கிறீர்களா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நாங்கள் விரும்பி, அன்பான புறாவாக இருந்தோம், சிலவற்றைப் பெற்றிருந்தோம், எங்கள் நாட்களில் ஒரு கடினமான இடத்தைப் பிடித்தோம். நீங்கள் சந்திரனை தொங்கவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறேன் ஆனால் நாட்கள் எங்களுக்கு சாதகமாக இல்லை. உன் வாழ்வில் தலைக்கு மேல் காதல் வயப்படுவதையும், இன்னும் ஜோதியை ஏந்துவதையும் என்னால் பார்க்க முடிகிறது. ஒரு காலத்தில் ஒரு ராஜாவும் ராணியும் இருந்தனர். அவர்கள் காலமானார்கள். முற்றும். ஒவ்வொரு பாட்டியும் இந்தக் கதையைச் சொல்வார்கள். ஆனால் அது முழுமையடையாத ஒன்று. ராஜாவும் ராணியும் பூர்த்தி செய்த ஒன்று. நாம் எப்போது பிறக்கிறோம் அல்லது இறக்கிறோம் என்பதை முடிவு செய்ய முடியாது. ஆனால் நம் வாழ்க்கையை நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை நாம்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். எனவே இஷு.ஆர், இந்த ராஜா இறந்துவிட்டார். ஆனால், அவரது ராணி வாழ்கிறார், அதுவரை, எங்கள் கதை வாழ்கிறது. உங்கள் இதயத்தை இழுக்கிறேன், மன்னிக்கவும் ஆனால் நன்றி .