சஹாரா

ஆப்பிரிக்காவின் சகாரா பாலைவனத்தில் சூரியன் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. முடிவில்லாத மணல் மேடுகள், காற்றின் அலறல், உயிரற்ற அமைதி—அந்த இடத்தில் அருண் தனியாக நடந்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் கண்களில் ஒரு நோக்கம் மட்டும்—தன் சகோதரி மாயாவை கண்டுபிடிக்க வேண்டும். மாயா சில மாதங்களுக்கு முன் மர்மமாக மாயமானாள். கடைசியாக கிடைத்த தகவல்—அவள் சகாராவில் இயங்கும் மனித கடத்தல் வலையில் சிக்கியிருக்கலாம். பலர் இது ஒரு வதந்தி என்றாலும், அருண் அதை நம்பவில்லை. அவன் இந்த மரண பாலைவனத்துக்குள் இறங்கியதற்கே காரணம் அது. ஒரு இரவு, தூரத்தில் மின்னும் விளக்குகள் அவன் கவனத்தை ஈர்த்தன. மணல் மேடு பின்னால் மறைந்து பார்த்தான். சிலர் பெரிய லாரிகளில் மனிதர்களை ஏற்றி கொண்டிருந்தனர்—கைகள் கட்டப்பட்டு, கண்களில் பயம். அருணின் இதயம் வேகமாக துடித்தது. “இதுதான் அந்த இடம்…” அவன் கவனமாக ஒரு லாரிக்குள் புகுந்து மறைந்தான். வண்டி இருளை வெட்டி நகர்ந்தது. காலை உதித்தபோது, அவர்கள் ஒரு மறைமுக முகாமை அடைந்தனர். கூடாரங்கள், ஆயுதங்களுடன் நின்றவர்கள், சங்கிலியால் கட்டப்பட்ட கைதிகள்—அது ஒரு பயங்கர உலகம். அருண் மெதுவாக இறங்கி, முகாமை சுற்றி பார்த்தான். ஒரு கூடாரத்தின் உள்ளே அவன் கண்ட காட்சி அவனை உறைய வைத்தது— மாயா அங்கே இருந்தாள்! “மாயா!” என்று அவன் மெதுவாக அழைத்தான். அவள் திரும்பி பார்த்தாள். ஆனால் அவளது கண்களில் மகிழ்ச்சி இல்லை… பயம். “அருண்… நீ இங்கே வரக்கூடாது…” என்றாள் அவள் துடித்த குரலில். “நான் உன்னை காப்பாற்ற வரேன்!” என்றான் அவன். அவள் தலையசைத்தாள். “இது நீ நினைப்பது மாதிரி இல்ல…” அந்த நேரத்தில், பின்னால் இருந்து கைத்தட்டல் ஒலி. முகமூடி அணிந்த தலைவன் மெதுவாக முன்னே வந்தான். “சகாராவுக்கு வரவேற்கிறேன், அருண்.” அவன் முகமூடியை அகற்றினான். அருண் அதிர்ச்சியில் உறைந்தான். அவன் முகம்… அருணுக்கு மிகவும் பரிச்சயமானது. “நீ…?” அவன் சிரித்தான். “நான் ரஹீம். உன் குழந்தைப் பருவத்தில் காணாமல் போன உறவினர்.” அருணின் நினைவுகள் கலங்கின. “நீயா இதை நடத்துறது?” ரஹீம் சிரித்தான். “இது ஒரு வியாபாரம். சகாரா வழியாக உலகம் முழுக்க மனிதர்களை கடத்துறோம்.” அருண் கோபத்தில் கத்தினான்: “இது கொடூரம்!” அந்த நேரத்தில், மாயா மெதுவாக சொன்னாள்— “அருண்… நான் கைதி இல்ல…” அவன் அவளை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தான். “நான் ஒரு ரகசிய அதிகாரி. இந்த வலையை உடைக்க வந்தேன்.” அருணின் உலகமே தலைகீழானது. ரஹீம் சிரித்துக் கொண்டு துப்பாக்கியை எடுத்தான். “நீங்க இருவரும் ரொம்ப தெரிஞ்சுட்டீங்க.” அந்த நொடியில், தூரத்தில் ஹெலிகாப்டர் சத்தம். மாயா சிரித்தாள். “இது முடிஞ்சுது, ரஹீம்.” ஆனால் ரஹீம் அமைதியாக இருந்தான். அவன் ஒரு பொத்தானை அழுத்தினான். திடீரென்று, முழு முகாமும் வெடிக்கத் தொடங்கியது! கூடாரங்கள் தீப்பிடித்தன. மக்கள் ஓடினர். குழப்பம். அருண் மாயாவை பிடித்து ஓடினான். “இது என்ன?” என்று அவன் கத்தினான். மாயா அதிர்ச்சியுடன் சொன்னாள்: “அவன் சாட்சிகளை அழிக்கிறான்!” அவர்கள் பாலைவனத்தின் நடுவே ஓடிக்கொண்டிருந்தனர். சில நிமிடங்களில், எல்லாம் அமைதியாகிவிட்டது. முகாம்—இல்லை. சான்றுகள்—இல்லை. ரஹீம்—இல்லை. மாயா மெதுவாக சொன்னாள்: “இது முடிஞ்சதில்லை… அவன் இன்னும் உயிரோட இருக்கான்.” அருண் மணல் மேடுகளை பார்த்தான். சகாரா இன்னும் பல ரகசியங்களை மறைத்து வைத்திருக்கிறது… அந்த நிழல்… மீண்டும் வரும்.