Vidya Ramesh
Tragedy
வயல்களும் களனிகளும்,
உழாமல் வரண்டன.
குளங்களும் குட்டைகளிலும்,
காகிதங்கள் நிறைந்தன.
விவசாயி காய்ந்தான்,
மழையில்லா குடை போல.
விவசாயி
இதயத்தில் தொடங்கி உடலெங்கும் படர்ந்த உதிரத்தை இதயத்தில் தொடங்கி உடலெங்கும் படர்ந்த உதிரத்தை
உனக்காக என்னை மறப்பது ஏனோ? உன்னில் என்னை உனக்காக என்னை மறப்பது ஏனோ? உன்னில் என்னை
விடைபெறுவதை மிகவும் கடினமாக்கும் ஒன்றை நான் பெற்றிருப்பது எவ்வளவு விடைபெறுவதை மிகவும் கடினமாக்கும் ஒன்றை நான் பெற்றிருப்பது எவ்வளவு
சிரிக்க வைத்தும் விடுகிறது அழ வைத்தும் சிரிக்க வைத்தும் விடுகிறது அழ வைத்தும்
நீ இன்னொருத்தியை ஏற்கச்சொன்னாய் நீ இன்னொருத்தியை ஏற்கச்சொன்னாய்
குளிர் காற்று குகையில் புகுந்ததால் தான் குளிர் காற்று குகையில் புகுந்ததால் தான்
நானும் நகராமல் இருப்பதே சிறந்ததென அங்கேயே நின்றேன் நானும் நகராமல் இருப்பதே சிறந்ததென அங்கேயே நின்றேன்
பின் விடைபெற்று செல்லும் போது வெறுமையை நீங்கள் உணர்ந்ததுண்டா பின் விடைபெற்று செல்லும் போது வெறுமையை நீங்கள் உணர்ந்ததுண்டா
நேற்றைய சத்தியங்கள் வாக்குறுதிகள் அனைத்தையும் நேற்றைய சத்தியங்கள் வாக்குறுதிகள் அனைத்தையும்
எங்கோ உங்களை பார்த்திருக்கிறேன் என்றார். வேடந்தாங்கலில் பறவைகளோடு எங்கோ உங்களை பார்த்திருக்கிறேன் என்றார். வேடந்தாங்கலில் பறவைகளோடு
உன்னைமயில் அன்று வரைக்கும் நான் உணரவில்லை அவனின் அருமையை உன்னைமயில் அன்று வரைக்கும் நான் உணரவில்லை அவனின் அருமையை
நான் பார்த்த ஒரே நிறம் அதுதான் நான் பார்த்த ஒரே நிறம் அதுதான்
எதிர்பாரா இடங்களில் எதிர்பாரா உடல்களிலிருந்து நம்மை நோக்கி எதிர்பாரா இடங்களில் எதிர்பாரா உடல்களிலிருந்து நம்மை நோக்கி
எத்தனை நாள் ஏங்குவேனோ_ என் நிலைமை இது தானோ? எத்தனை நாள் ஏங்குவேனோ_ என் நிலைமை இது தானோ?
சுவைக்கின்ற உணவுகளில்... கேட்கின்ற பாடல்களில் சுவைக்கின்ற உணவுகளில்... கேட்கின்ற பாடல்களில்
மாரியையும் காணோம் - அதையறியும் மயிலையும் காணோம் மாரியையும் காணோம் - அதையறியும் மயிலையும் காணோம்
வன்மத்தின் உச்சமல்லவோ? வன்மத்தின் உச்சமல்லவோ?
பிரசவ வலியும் தோற்றுப்போனது நீ இல்லை என எண்ணும் பிரசவ வலியும் தோற்றுப்போனது நீ இல்லை என எண்ணும்
மரணம் நம்மைப் பிரிப்பதில்லை மரணம் நம்மைப் பிரிப்பதில்லை
கஜா புயல் கிராமம் வந்து கசக்கி தூக்கி எறிஞ்சுடுச்சு கஜா புயல் கிராமம் வந்து கசக்கி தூக்கி எறிஞ்சுடுச்சு