Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Lalita Mohan Mishra

Tragedy Others


5.0  

Lalita Mohan Mishra

Tragedy Others


ପ୍ରତିବାଦ

ପ୍ରତିବାଦ

6 mins 369 6 mins 369

   ଆମ ଗାଁ ଖଳାବାଡି ପାଳ ଗଦା ତଳେ ଗୋଟିଏ କୁକୁର - ଛୁଆ ଦେଇଥାଏ ଚାରି ପାଞ୍ଚୋଟି । ସେତେବେଳେ ଆମେ Xmas ଛୁଟିରେ ଗାଁକୁ ଯାଇଥାଉ । ମୋର ଝିଅ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳୁ ଉଠୁଉଠୁ ସେ କୁକୁରଛୁଆ ଗୁଡିକୁ ଦେଖିବାକୁ ସେ ପାଳ ଗଦା ମୂଳକୁ ପଳାଇଯାଏ । ପିଲା ଲୋକ କୁକୁରଛୁଆ ଦେଖିବା ଏବଂ ଧରିବାକୁ ଭାରି ଆଗ୍ରହ। ମାଆ କୁକୁରଟି ନ ଥିଲା ବେଳେ ମୋର ଝିଅ ସେଥିରୁ ଚିକ୍କଣିଆ ଛୁଆଟିଏ ଧରି ଘରକୁ ପଳାଇଆସେ । ଛୁଆଗୁଡ଼ାକର ଆଖି ଖୋଲି ନ ଥାଏ । ମୋର ବୋଉ ଠାରୁ ଖିର ମାଗି ଡ୍ରପରରେ ଛୁଆଟିକୁ ଖିର ପିଆଇଦିଏ ଛୁଆଟିର ଆଖି ଖୋଲି ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଚାକୁରୁ ଚାକୁରୁ କରି ଖିର ପିଇନିଏ । ପଡିଶା ଘର ଗୁଡିଆ ମାଆ ନାତୁଣୀକୁ ତାଗିଦ କରି କହନ୍ତି - ତା ମାଆ ଖୋଜୁଥିବ, ତାକୁ ନେଇ ପାଳ ଗଦା ତଳେ ଛାଡିଦିଏ ।

       ଆମେ Xmas ଛୁଟିରେ ଯେତିକି ଦିନ ଗାଁରେ ରହିଲୁ ଝିଅର ଏଭଳି ନଖରାମୀ । ଦିନେ ଦିନେ ଝିଅକୁ ସେଠାରୁ ଆଣିବା ବାହାନାରେ ମୁଁ କୁକୁରଛୁଆ ଗୁଡିକୁ ଦେଖିବାକୁ ପଳାଇଯାଏ । ସେ ଛୁଆ ଗୁଡିକ ତା ମାଆ ପାଖରେ ଯାକଯୁକି ହୋଇ ଶୋଇଥାନ୍ତି ।

       ଧିରେ ଧିରେ ଛୁଆ ଗୁଡିକର ଆଖି ଖୋଲିଲାଣି, ସେମାନେ ନୂତନ ଦୁନିଆ ଦେଖିବାକୁ ଆଗଭର ହେଲେଣି ! ! !


ମାଆ କୁକୁରଟି ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ଦେଉନାହିଁ, ଟିକେ ବାହାରକୁ ବାହାରିଲେ ପାଟିରେ ଧରି ଟାଣି ଆଣୁଛି ଭିତରକୁ । ଛୁଆଗୁଡ଼ାକ କେଁ କାଁ ଭେଁ ଭାଁ ହେଉଛନ୍ତି । ମାଆ କୁକୁରଟି ବାରମ୍ବାର ଜିଭରେ ଚାଟିଚୁଟି ଶରୀରକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରୁଛି ।


ଗୋଟିଏ ଛୁଆ ତାର ଗୋଡ ଲାଞ୍ଜ ସଳଖି ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ ଦେଖିଲା ! ! !


ମାଆ ଖୁସି ହେଲା - ମୋର ଛୁଆ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଗଲା ବୋଧେ...... ନୂତନ ଦୁନିଆ ଦେଖୁ....

ତେଣୁ ସେ ଟିକେ ଘୁଞ୍ଚିଗଲା, ତାର ଟିକି ଟିକି ଗୋଡକୁ ଚାଟି ମାଆ ଆହୁରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଇବାକୁ ଲାଗିଲା ।

ଛୁଆଟି ପାଳ ଗଦା ଭିତରୁ ଦୁନିଆର ଆଲୋକ ଦେଖି କ'ଣ ଭାବୁଥାଏ ? ?


ତାପରେ ତା ମାଆ ଆଡକୁ ଚାହିଁ ଟିକେ ସମୟ ଆଖି ପକାଇ ଦେଲା ।


ମାଆ ଟିକେ ହସିବା ଭାବରେ କହିଲା - "ମୋର ଧନ ଏଥର ହୁସିଆର ହୋଇଗଲା" ।

ହେଉ ଧନ...... ଟିକିଏ - ଥୟ ଧରେ...... ତୋର ଗୋଡ ଗୁଡିକ ପୁରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଳଶାଳୀ ହେଇଯାଉ ।

 ମୁଁ ତୋତେ ଦଉଡିବା, ଚଢିବା, କୁଦିବା ସବୁ ଶିଖାଇଦେବି । ତୋତେ ଏ ମିଛମାୟା ସଂସାରରେ ବୁଲି ବୁଲି ସବୁ ନୂଆ ନୂଆ ଜିନିଷ ଦେଖେଇ ଦେବି , ଖୁଆଇ ଦେବି ତୁ ତାକୁ ସବୁ ଦେଖିବୁ ଉପଭୋଗ କରିବୁ ।

ତୁ ଏବେ ସିନା ଏ ଭିତରେ ଅଛୁ - ତୁ ବାହାରକୁ ବାହାରିଲେ ସୁର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣ ଦେଖିବୁ, ରାତିରେ ସରଗର ତୋଫା ଜହ୍ନର ଆଲୁଅ ଦେଖିବୁ ତାରାମାନେ ଆକାଶରେ କେମିତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ସବୁ ଦେଖାଇଦେବି । ମୁଁ ତୋର ପାଇଁ ସଂସାରର ଭଲ ଭଲ ଦରବ ଆଣି ଖୁଆଇଦେବି । ତୁ ଟିକେ ବଡ ହୋଇଯାଆ, ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଳଶାଳୀ ହୋଇଯାଆ ।

ତାର ମାଆ ତାର ଭାଷାରେ ତାକୁ କହୁଥାଏ । ମୁଁ ମୋର ଝିଅକୁ ବାଧ୍ଯ କରି ଡାକିଲି - ଆସେ ଖାଇବା......... କହି ତାକୁ ଘରକୁ ଆଣିଲି ।

ମୋର ଝିଅର ମନ ମୋଟେ ଘରେ ନ ଥାଏ। ଖାଇବା ସରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପୁଣି ଦୌଡ଼ିଲା ପାଳଗଦା ପାଖକୁ, ତାର ମାଆ ବାହାରକୁ ପଳାଇବାର ଦେଖି - ଗୋଟିଏ ଛୁଆକୁ ଧରି ଘରକୁ ପଳାଇଆସିଲା । ମୋର ବୋଉ ମଧ୍ୟ ନାତୁଣୀକୁ ଆକଟ କରେନାହିଁ । ମୋର ବୋଉ ମାଆ କୁକୁରର ନାଆଁ ଦେଇଥାଏ "ପମ୍ପି"।

 ପମ୍ପି କିଛି ସମୟ ପରେ ତାର ଛୁଆ ପାଇଁ ବରାଟିଏ ପାଟିରେ ଧରି ଆସିଲା । ପମ୍ପି ସେହି ବରାଟିରୁ ଟିକିଏ ଭାଙ୍ଗି ବଡ ଛୁଆ କୁକୁରର ପାଟିରେ ଗୁଞ୍ଜି ଦେଲା ।


ଛୁଆଟି ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲା - ଆଃ ! କି ସୁଆଦ !


ସେ ଭାବିଲା - ସେ ସଂସାରକୁ ଦେଖିବ ଏବଂ ସଂସାରଟି କେଡେ ସୁଆଦିଆ ହୋଇ ନ ଥିବ ? ? ?


ପମ୍ପି କୋଳରେ ସବୁ ଛୁଆ ଉଷୁମୁରେ ଶୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ସେଥିରୁ ବଡ ଛୁଆଟିର ଆଖିରେ ନିଦ ନାହିଁ । ସେ ସପନ ଦେଖୁଛି - ସେ ବଡ ହୋଇଯିବ, ବଳଶାଳୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଯିବ, ଧାଇଁବ କୁଦିବ.......


 ହଠାତ୍ ମାଧିଆ ବାପାଙ୍କର ଆସିବାର ଶଦ୍ଦରେ ସେ ଚମକି ପଡ଼ିଲା । ମାଧିଆ ବାପା କୁକୁରକୁ ଦେଖିଲେ ଗୋଡେଇ ଗୋଡେଇ ପିଟନ୍ତି ।


 ପମ୍ପି ତାର ସମସ୍ତ ଛୁଆଙ୍କୁ ଭିତତ୍ରସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜକୋଳକୁ ଟାଣି ଆଣିଲା । ବଡ ଛୁଆଟି ଭୟରେ କରଡା ପତ୍ର ଭଳି ଥରୁଥାଏ ।


ମାଆ ହସି ହସି କହିଲା - "ତ ଦୁନିଆକୁ ଆସିଛୁ" ତୋତେ ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ବା ଦୁନିଆ ଦେଖିବାକୁ ମନା ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ତୁ ଆଗ ବଡ ହୋଇଯାଆ, ତୋ ଦେହରେ ଶକ୍ତି ହୋଇଯାଉ ନଚେତ୍ "ଦୁନିଆ ତୋତେ ଠକି ଦେବ" ଟିକିଏ ଧର୍ଯ୍ୟ ଧରିଯା ।


     ମାଆ କୁକୁରଟିକୁ ବୁଝାଇ ସୁଝାଇ ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ବେଷଣରେ ବାହାରକୁ ଚାଲିଗଲା । ପମ୍ପି ଯିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବଡ କୁକୁରଛୁଆଟି ଆଉ ଗୋଟିଏ ଛୁଆକୁ ନେଇ ରାସ୍ତା ଉପରକୁ ଖେଳିବାକୁ ବାହାରିଗଲା ।


ବାହାରେ ଦୁଇଜଣ ଯାକ ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳିଲେ, ବୁଲିଲେ, ଖାଇଲେ । ପମ୍ପି ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ପଳାଇ ଆସିଲେ ପାଳ ଗଦା ତଳକୁ ,ମାଆ ଜାଣି ପାରିଲା ନାହିଁ ।


ଧିରେ ଧିରେ ଛୁଆ ଗୁଡିକ ବଡ ହୋଇଗଲେଣି...... ନିଜେ ବୁଲିବା, ନିଜର ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ବେଷଣ ନିଜେ କରିବାରେ, ସେମାନେ ପାରଙ୍ଗମ ହୋଇ ଗଲେଣି । ମାଆ କୁକୁରଟି ବାରମ୍ବାର ଛୁଆମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରାଉଥାଏ ।


 ଦିନେ ଗୋଟିଏ ଛୁଆ ରାସ୍ତା ପାରି ହେଉଥିବା ସମୟରେ ବିପରୀତ ଦିଗରୁ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଆସୁଥିବା ଏକ ବୋଲେରୋ ଗାଡ଼ି, ଛୁଆର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚଢାଇ ଦେଇ ଚାଲିଗଲା । ମାଆ - ଛୁଆଟିର ବିକଳ କ୍ରନ୍ଦନ ଧ୍ବନି ରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଆସି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା ।


ବଡ ଛୁଆଟି ବାହୁନେଇ ବାହୁନେଇ କାନ୍ଦୁଥାଏ । ମାଆକୁ ବାରମ୍ବାର ତାର ଭାଷାରେ ପଚାରୁଥାଏ ? ? ?

ତୁ କ'ହ ମାଆ - ଆମ ପାଇଁ କାହିଁକି ଏତେ ଅନ୍ୟାୟ ? ?  ?

ସଂସାରରେ ଭଗବାନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି ! ! ! ଆମେ ସମସ୍ତେ ଭଗବାନଙ୍କର ଅଂଶ ବିଶେଷ ! !  !


ମାଆ ତୁ ଦେଖିଛୁ ସେଦିନ - ସରପଞ୍ଚ ବାବୁଙ୍କର ପୁଅ ମଦ ପିଇ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଗାଡି ଚଳାଉଥିଲା । ଆଗରେ ଯାଉଥିବା ଏକ ଟ୍ରକକୁ ଓଭରଟେକ କରିବାକୁ ଯାଇ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଆସୁଥିବା ଏକ ଯାତ୍ରୀବାହି ବସ୍ ସହିତ ଭାରସାମ୍ଯ ହରାଇ ପିଟି ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା । ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କେତେ ଲୋକ କୁଆଡେ ଥିଲେ ଆସି ଜମା ହୋଇଗଲେ, ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟାଇ ଥିବା ବସ୍ ଟିକୁ ଜାଳି ଦେଲେ । ଟାୟାର ଜାଳି ରାସ୍ତା ଅବରୋଧ କଲେ । ଶହ ଶହ ଗାଡି ଦୁଇ ପାଖରେ ଜମା ହୋଇ ରହିଲା । ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀ ରାସ୍ତା ଉପରେ ଶବରଖି କ୍ଷତିପୂରଣ ଦାବିକଲେ । ପୋଲିସ ଆସିଲା ବୁଝାସୁଝା କଲା - ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀ ହଟିଲେ ନାହିଁ । ଶେଷରେ ସବକଲେକ୍ଟର ଆସି ଜିଲ୍ଲାପାଳଙ୍କ ରେଡକ୍ରସ ପାଣ୍ଠିରୁ ଦଶଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଦେବା ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରିବାରୁ ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀମାନେ ହଟିଲେ ।


କିନ୍ତୁ ତୁ ମାଆ କ'ହ - ଭାଇର ମୋର ରାସ୍ତା କଡରେ ଖେଳୁଥିଲୁ, ହଠାତ୍ ସେ ବୋଲର ଗାଡିଟା - ଏ ଆଡକୁ ଆଣି ଭାଇ ଉପରେ ଚଢାଇ ଦେଇ ଚାଲିଗଲା । ଆମର କଥା କିଏ କ' ଣ ବୁଝିବାକୁ ନାହିଁ, ସରପଞ୍ଚ ପୁଅ ପାଇଁ ଆନ୍ଦୋଳନ କଲାଭଳି ଆମେ କ'ଣ ମିଶି ଆନ୍ଦୋଳନ କରିପାରିବା ନାହିଁ ? ? ?

 ନା.... ଆମେ ଶ୍ବାନ ! ! ! ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ମାଡ ଗାଳି ଖାଇବା ଶୁଣିବା ସେଥିପାଇଁ ଆମର ଜନ୍ମ । ସାରଳାଦାସ କହିଲେ - "ଶ୍ବାନ ପଦରଜ ପଡନ୍ତେଣ ଅବେଳକେ ଆଷ୍ୟ ତୁଟଇ" । ପୁଣି ନା ଆମର ପାଦଧୂଳି ପଡିଗଲେ ଅବେଳରେ ଆୟୁଷ ଚାଲିଯିବ ।


ଏହି ଭଳି ତାର ଭାଷାରେ ସେ ତାର ମାଆକୁ କହୁଥାଏ ।


    ମାଆର ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରି ପଡୁଥାଏ ଛୁଆଟିକୁ କେମିତି ବୁଝାଇବ ? ଯେ ଆମେ ମନୁଷ୍ଯ ପରି ନୋହୁ । ମୃତ ଛୁଆଟିର ମୁଣ୍ଡରୁ ମୁଣ୍ଡା ରକ୍ତ ଗୁଡିକ ବୋହିଯାଇ କଳାର ପିଚୁ ରାସ୍ତାକୁ ଲାଲ କରିଦେଲାଣି ।


ମାଆ କହିଲା ନାଇରେ - ଆମେ ସମାଜରେ ମନୁଷ୍ଯ ପରି ନୋହୁ । ମନୁଷ୍ଯ ଖରାପ କାମ କଲେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଇନ୍, କୋଟ କଚେରୀ ସବୁ ଅଛି । ଆମ ପାଇଁ ? ? ?


ଆମର ଜୀବନ ଧିକ ଜୀବନ ! ! ! କଥାରେ ଅଛି ପରା ଆମର ଜୀବନ "ନିରକତିଆ ଜୀବନ" । ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ସୁଖରେ ସାଥୀ ହେବା । ସେମାନେ ଯାହା ଦେବେ ଆମେ ସେୟା ଅଇଁଠା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା । ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବା, ରାତି ଦିନ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଗି କରି ରହିବା । ଆମକୁ କହିବେ ସମାଜରେ ଅସଭ୍ୟ କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମାଜରେ ମୁଖାପିନ୍ଧା ଅସଲି ଅସଭ୍ୟ । କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନେ ନିଜର ହିତାହିତ ଜ୍ଞାନ ବ ଭୁଲି ଯାଆନ୍ତି, ସେଥିରୁ ଜଣାପଡେ ସେମାନଙ୍କର ମାନବିକତା ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଆମେ......


 ଆଜି ଯଦି ଏଭଳି ନେତା ଛତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ହୋଇଥାନ୍ତା ! ! !


ନାହିଁ ମାଆ - ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ ? ? ? 


ମାଆ ତାକୁ ବୋଧ ଦେଇ ବୁଝାଇ ସୁଝାଇ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହିଲା - "ତୁନି ହଅରେ ପୁଅ...... ତୁନି ହଅ" । ଆମର ଜୀବନ ସେମିତି.......... ତୁ ଏମିତି ପ୍ରତିଶୋଧ ପରାୟଣ ହେଲେ କ'ଣ ସେମାନେ ତୋତେ ଛାଡି ଦେବେ ? ? ପ୍ରତିଶୋଧ ପରାୟଣ ହୋଇ ପାଇବୁ କଅଣ  ? ?  ? ଦୁଃଖ, ଅଶାନ୍ତି, ମାନସିକ ଦୁଃଶ୍ଚିନ୍ତା, ଅସନ୍ତୋଷ ଏହା ହିଁ ଲାଭ ହେବ । ତୁ ଯେଉଁ ମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିଶୋଧ ପରାୟଣ ହେବୁ ସେମାନେ କ'ଣ ତୋତେ ଛାଡ଼ିଦେବେ ? ? ?


ମାଆର କଥାରେ ଛୁଆଟି ରାଗି କରି କହିଲା - ଦିନେ ଜନମ ଦିନେ ମରଣ ! ! ! ମରିବା ବୋଲି କ'ଣ ଆମର ସ୍ବାଧୀନତା ନାହିଁ, ଆମେ କ'ଣ ସଦାସର୍ବଦା ପରାଧୀନ ? ? ? ଆମ ଉପରେ ସମସ୍ତେ ଜୁଲମ କରିବେ ?  ?  ?


ମାଆ ତାକୁ ପାଖକୁ ଆଣି ବୋଧକଲା - "ମୋର ଧନଟା ପରା.....  ମୋର କଥା ଶୁଣୁ......... ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ ହୋଇଯାଆ । ତୁ ବଡ ହୋଇ ଚାଲାକ ଚତୁର ହୋଇଗଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ତୁ" ନେତା" ହୋଇଯିବୁ । ତୋତେ ଆଉ କିଏ ଡରାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ ।

     ଧିରେ ଧିରେ ପଶ୍ଚିମାକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବୁଡିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଗୋଧୂଳି ଲଗ୍ନ ହେଲାଣି ।


      ଗାଁ ର କିଛି ଯୁବକ ମଲା କୁକୁରଟିକୁ ଟେକି ନେଇ ବାହାରେ ଫୋପାଡି ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକଲେ । ବଡ ଛୁଆଟି ପ୍ରତିବାଦ କଲା, ତାର ପ୍ରତିବାଦରୁ ଯେମିତି ଜଣା ପଡୁଥିଲା - ସରପଞ୍ଚର ପୁଅ ପାଇଁ ଯେମିତି ଗାଁ ଲୋକେ ପ୍ରତିବାଦ କରୁଥିଲେ ସେମିତି ପ୍ରତିବାଦର ସ୍ବର ! ! ! ଛାଡିଲା ନାହିଁ ମୃତ ଶବକୁ .........


  କେଉଁଠି ଥିଲା ସେ ମଜବୁତିଆ ଟୋକାଟା - ଗୋଟିଏ ବାଉଁଶ ମୂଳି ଆଣି ବଡ ଛୁଆଟିର ମୁଣ୍ଡକୁ ଜୋରରେ ପିଟିଦେଲା । ବଡ ଛୁଆଟି ରକ୍ତ ଜୁଡୁବୁଡୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମାଆ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଲା. ..........


   ମାଆ ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ହରାଇବାର ଦୁଃଖରେ ଥିଲା, ଦ୍ବିତୀୟ ସନ୍ତାନର ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି କୋହ ସମ୍ଭରଣ କରିପାରି ନ ଥିଲା ।


  ବଡ ଛୁଆଟି ମୂମୁର୍ଷୁ ଅବସ୍ଥାରେ କହିଥିଲା - ମାଆ ତୁ କାନ୍ଦନା ! ! ! ମୋର ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନଙ୍କୁ କହିଦେବୁ - ଆମେ ମନୁଷ୍ଯ ପରି ହକ୍ ପାଇବାକୁ ପ୍ରତିବାଦ କରିବାରୁ - ଆଜି ମୋର ଜୀବନକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇଛି ....... ମାଆ ମୁଁ ଚାଲିଗଲେ କ'ଣ ହେଲା ମୋର ଜାତି ଭାଇ ଏଥିରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଶିକ୍ଷା କରିବେ.......

      ଶେଷରେ ବଡଛୁଆଟି ଚିରଦିନ ପାଇଁ ଆଖିବୁଜି ଦେଇଥିଲା.........


Rate this content
Log in

More oriya story from Lalita Mohan Mishra

Similar oriya story from Tragedy