Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Chhabi rani Pati

Inspirational


5.0  

Chhabi rani Pati

Inspirational


ମୁଁ ବି' ଚଢିପାରେ ସଫଳତାର ସିଡ଼ି

ମୁଁ ବି' ଚଢିପାରେ ସଫଳତାର ସିଡ଼ି

6 mins 562 6 mins 562

 " ଝୁଣ୍ଟି ପଡି ଉଠି ଶିଖିଥିଲେ ଚାଲି

       ନ'ପଡିବା କେବେ ଥକି ,,

ପଥରୋଧୀ ଠାରୁ ମିଳିଯିବ ଉର୍ଜା

        ସଫଳତା ଲକ୍ଷ ରଖି ।

ଦୌଡ଼ ପୂର୍ବରୁ ଅଶ୍ୱ ବି' ପଛକୁ

        ଦି'ପାଦ ଆସଇ ଫେରି ,,

ବିଶ୍ୱାସର ବିନ୍ଦୁ....ସିନ୍ଧୁ ର କଳ୍ପନା

        ମଣିଷ ଟି ପାରେ କରି "।।


ପ୍ରଜାପତି ମଧ୍ୟ ଜାଣିନ'ଥାଏ ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣଗ୍ରାମ । ତା' ପିଠିରେ ଥିବା ନାନା ରଙ୍ଗବିରଙ୍ଗର ଚାରୁ - ଚିତ୍ର କଳା ......ସୃଷ୍ଟିର ସମସ୍ତ ଆବାଳ, ବୃଦ୍ଧ , ବନିତା ଙ୍କ ମନ ଅକ୍ଳେଶରେ ଆକର୍ଷିତ କରି ନେଇଥାଏ ନିଜ ଆଡକୁ । ମନ ପୁରେଇ ଦେଖିବା ଆଉ ଟିକିଏ ଛୁଇଁ ଦେବାର ପ୍ରୟାସରେ .....ଚପଳମତି ଶିଶୁଟେ ପରି ପାଗଳ ହୋଇ ଧାଆନ୍ତି ସମସ୍ତେ ତା' ପଛରେ । କିନ୍ତୁ ; ଅତୀତରେ ......ଲୋମ ସାଲୁ ବାଲୁ ଥିବା ସଁବାଳୁଆ ରୂପରେ କେହି ପସନ୍ଦ କରି ନ'ଥାନ୍ତି ତାକୁ । ତା'ଠାରୁ ଦୂରରେ ରହି ନିଜର ସୁରକ୍ଷା କଥା ଚିନ୍ତା କରି ଥାଆନ୍ତି ସମସ୍ତେ...... ମନେ ମନେ । ଯେପରି -


"କସ୍ତୁରୀ ଖୋଜଇ ମୃଗ

 ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଶ୍ରମରେ ବ୍ରତୀ ଯେ'ହୁଅଇ

      ଫିଟିଯାଏ ତାର ଭାଗ୍ୟ "।।


       ଏହି ସୁନ୍ଦର ପରିକଳ୍ପନାର ସୁତାଖିଅ କୁ ଆଶ୍ରା କରି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା ସରିତା ...... ତାର ଜୀବନ ଯାତ୍ରା । ଅନେକ ଘାତ ପ୍ରତିଘାତ ଦେଇ କଟିଯାଇଛି .......ତାର ଶୈଶବ , କୌଶର ଆଉ ଯୌବନ ର ଆଦ୍ୟ ଓ ମଧ୍ୟ । ଅନେକ ଥର........ ଥକା ମାରି ବସିଯାଇଛି ସତ ; ମାତ୍ର , ଠିକ ଭୁଲ ର ତର୍ଯ୍ୟମା ପାଇଁ । ମାରିଛି ନିଶ୍ୱାସ । ପୁଣି , ବଢ଼ାଇଛି ପାଦ .....ତାର ଲକ୍ଷ ପଥରେ ।ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁନି କହିଲେ .....ବାହୁଲ୍ୟ ହେବ । ଚାହେଁ ତ' ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ; କିନ୍ତୁ , ଅତୀତରୁ ଉଚିତ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରି କର୍ମ ଦୀକ୍ଷାରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ .....ପୁଣି ମାଡିଚାଲିବାକୁ ଆଗକୁ , ଆହୁରି ଆଗକୁ । ଭାଗ୍ୟକୁ ଓ ଭଗବାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ପଥର ପଥିକ ଟେ' ପରି ......ନିଜକୁ ଉନ୍ନମୁକ୍ତ କରି ଖୋଲି ଧରେ ,,,, ସେ'ହି ଚରେଇବେତୀ ର ମନ୍ତ୍ରରେ । ଅନେକ ଥର ଛନ୍ଦି ହୋଇଯାଏ ସମାଜର ଅଡୁଆ ସୂତାରେ । ଘର , ବାହାର..... ପର , ଆପଣା ଙ୍କର ଶୁଣିଚି ....ଅନେକ କଟୁ ସମାଲୋଚନା । ସହିଛି ଅନେକ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ........ଯାହାର କଳନା କରିବା ଜଣେ ସାଧାରଣ ଲୋକ ପକ୍ଷେ ଅସମ୍ଭବ । ତଥାପି , ଭ୍ରୁକ୍ଷେପ ନ'କରି ବଢିଛି ଆଗକୁ ।


 " ଦଇବ ଦଉଡି ମଣିଷ ଗାଈ

 ଜେଣିକି ଟାଣିବ ସେଣିକିଯାଇ"

              ( ତଥାପି )

 "ଦଦରା ନାବରେ ସବାର ହୋଇ

 ପାର ହେବି ମୁହିଁ ଉଛୁଳା ନଈ"।


           କୌଣସି ଆଦିବାସୀ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଅଞ୍ଚଳ ବି' ନୁହେଁ ...... ବରଂ ସ୍ମାର୍ଟ ସିଟି - ମାୟାବୀ ନଗରୀ , ମନ୍ଦିର ମାଳିନୀ , ଖୋଦ ରାଜଧାନୀ - ଭୁବନେଶ୍ଵର ଉପକଣ୍ଠର କାହାଣୀ । ବିଚରା ସରିତାର ପରିବାର........ ଅତି କାରୁଣ୍ୟ ଦାରିଦ୍ରତାର ସୀମାରେଖା ତଳେ ବସବାସ କରୁଥିଲା ବେଳେ ......ଦୃଷ୍ଟି ପଡୁନଥିଲା କେବେ କାହାରି । ନା' ଅଞ୍ଚଳ ବାସୀ , ନା' ସାଇପଡ଼ିଶା ଆଉ ନା'ହିଁ ପ୍ରଶାସନର । ଏମିତି ବି' ..... ସରକାରଙ୍କର ସବୁ ସୁଖ ସୁବିଧା ତ' ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ । ପ୍ରକୃତ ହିତାଧିକାରୀଙ୍କୁ ଅନ୍ଧାରରେ ରଖି ବାଟ ମାରେଣା କରି ହଡପ କରି ନିଆନ୍ତି ...... ସ୍ୱଚ୍ଛଳ ଓ ସ୍ୱାଚ୍ଛନ୍ଦ ଲୋକମାନେ । ଠିକ " ତେଲିଆ ମୁଣ୍ଡ ରେ ତେଲ " ପରି । ଅନାହାରରେ କାଳାତିପାତ କରୁଥିବା ଏହି ପରିବାରର କରୁଣ କାହାଣୀ .....କହିଲେ ନ' ସରେ । ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପାଲ ଟଣା କୁଡ଼ିଆ ଟେ ତ' ଥିଲା .....!! ହେଲେ ; ଦିନର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ସିଝି ଯାଉଥିଲା ଦେହ ଆଉ ମୁଣ୍ଡ  । ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପକ୍ଷରେ ରାତ୍ରିର ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ........ ଆବଶ୍ୟକ ପଡୁନଥିଲା ଡିବିରି ଟିଏ ବି' । ବର୍ଷା , ଶୀତ, କାକର କୁ ପଚାରେ କିଏ ??? । ବାପା ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ( ନିତୀୟା ) ରିକ୍ସା ଟାଣନ୍ତି ...... ଏକ ଭାରବୁହା ପଶୁଟେ ପରି,,, ଦିନ ତମାମ । କିନ୍ତୁ , ଆଠେଣି ଟିଏ ବି' ଆସେନି ଘରକୁ । ସବୁ ଚାଲିଯାଏ ମଦ ଆଉ ଗଞ୍ଜେଇ ନିଶା ରେ ....!!! ମା' ...... ପର ଉଳିତଳେ ପାଇଟି କରି ଚଳାନ୍ତି ଘରର ଗୁଜୁରାଣ ।  ଯୋଉଥିରେ ଦିନକୁ ଦି'ଓଳି ପେଟ ଭର୍ତ୍ତି ଖାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ମିଳି ନ'ଥାଏ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରାଣୀ କୁଟୁମ୍ବ କୁ । ସରିତାର ଗୋଟେ କୁନି ଭାଇ ଓ ବୁଢ଼ୀ ମାଆ ...... ରହିଯାଉଥିଲେ ସେହି ଛିଣ୍ଡା ପାଲ ଛପର ଝାଟି ମାଟି ର ଚାରିକାନ୍ଥ ଭିତରେ । ଦେହ , ମୁଣ୍ଡ ହେଲେ ପଚାରିବାକୁ କେହି ନାହିଁ । ସରିତା ଦୁଇ ଦିନ ସ୍କୁଲକୁ ଗଲେ ବାକି ଦିନ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ ଜରି ଗୋଟେଇବାକୁ । ସମାଜର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ମାନେ ......ଆଇଏସ , ଓଏସ୍ , କଲେକ୍ଟର , ଡକ୍ଟର , ଇଞ୍ଜିନିୟର ,ଅଥବା ବିଦେଶରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ମାନଙ୍କ ଷ୍ଟୋରି କଭର କରି ......ବାଃ ବାଃ ମୁଣ୍ଡେଇବାର ସଫଳ ପ୍ରୟାସ ତ' ଅନେକ କରନ୍ତି ......ମାତ୍ର ; ରାସ୍ତା କଡରେ ପୋକ - ମାଛି ପରି ମରି ଯାଉଥିବା ....... ଅବହେଳିତ ଏହି ଜୀବନ ଉପରେ କେବେ ପଡେ ନାହିଁ କାହାରି ନଜର । ସତେ ଯେପରି .....ଏମାନେ ଭାସିଗଲେ ଅବା , ମରି ହଜି ଗଲେ ,,,, ସମାଜର ପ୍ରଗତି ପଥରେ କେଉଁଠି କିଛି ଅଟକି ଜୀବନାହିଁ ଯେପରି ।


           ଜରି ଗୋଟାଉ ଗୋଟାଉ ସରିତା .......ଦିନେ ଥକାମାରି ବସିପଡ଼େ ..... ରାସ୍ତା କଡ଼ ଝଙ୍କା ବରଗଛ ମୂଳେ । ହଟାତ କିଛି ଯୁବକ ତା' ମୁହଁ ରେ କପଡା ବାନ୍ଧି ......ନେଇଯାନ୍ତି ଏକ ଅକୀଞ୍ଚନ ପରିତ୍ୟକତା ଖଣ୍ଡର ଭିତରକୁ । ଆଉ , ସେଠୁ ଆଣି...... ଫେର, ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ ଯାଆନ୍ତି ନଦୀ କୂଳର ପୁତିଗନ୍ଧ ନର୍ଦମା କଡରେ । ହୋସ ଆସେ ; ତ' ଧୀରେ ଧୀରେ ଯାଇଁ ପହଞ୍ଚି ଯାଏ ନିଜ ଘରେ । ସେଇ ଘର......ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହୋଇ କଟାଇ ଦେଇଛି ଦୀର୍ଘ ବାର ବର୍ଷ ....!!!!! ସେ 'ଘର.....ଆଉ ସ୍ୱୀକାର କରେନାହିଁ ତାକୁ । ସତେ ଯେପରି ସେ'ତାଙ୍କର କେହି କିଛି ବି' ନୁହେଁ । ଦୁଃସଚାରିତ୍ର ଝିଅ ମାନଙ୍କର ପାପ ଘୋଡାଇଦେଇ.......ପାଛୋଟି ନିଅନ୍ତି ଅତି ଆଦରର ସହିତ ; ଧନଶାଳୀ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ମାନେ । ମାତ୍ର ; ଏ' ଗରିବ ପରିବାରର ....... ଚାଲିଯାଏ ଇଜ୍ଜତ ଯେପରି !!!!! । ସେଇଠୁ ସେ ' ଏକ ମୁହାଁ ଚାଲିଯାଏ ଫୁଟପାତ ରୁ .......ରାଜରାସ୍ତାକୁ । ଭୋକ ବିକଳରେ ମାଗୁଥାଏ ଭିକ । ମାଗୁ ମାଗୁ ପଡ଼ିଯାଏ ...... ଏକ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଦମ୍ପତିଙ୍କ ଲମ୍ବା ଗାଡି ଆଗେ । ସେ' ଦମ୍ପତି ଥାଆନ୍ତି ...... ନିଃସନ୍ତାନ । ତେଣୁ , ପିଲାଟି ଉପରେ ଆସିଯାଏ ତାଙ୍କର ଅହେତୁକ ଦୟା । ତାକୁ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ଦିଆନ୍ତି ଆଉ , ପଚାରନ୍ତି ....ତା'ର ଦୁଃଖ କାହାଣୀ । ସରିତା କିଛି ନ'ଲୁଚାଇ ସବୁ କହିଚାଲେ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ..... ଗୋଟେ , ଅତି ଆପଣାର ବିଶ୍ୱସ୍ତଙ୍କ ପରି । ଝିଅଟିର ନିର୍ଭୀକ , ଦାମ୍ଭିକ ଓ ସଚୋଟ ପଣିଆ ଦେଖି , ତାକୁ ସଙ୍ଗରେ ନେଇ ଯାଆନ୍ତି ଘରର ଜଗାରଖା ଲାଗି । ମାତ୍ର ; କାର୍ଯ୍ୟରତ ଉଭୟ ଦମ୍ପତି.......ଝିଅଟିକୁ ସବୁ ବେଳେ ଗୁମସୁମ ଓ ଦୁଃଖୀ ତଥା ତା'ର ନିଃସଙ୍ଗତାକୁ ଉପଲବ୍ଧି କରି....... ଲେଖି ଦିଅନ୍ତି ସ୍କୁଲରେ ନାମ । ଆଉ ଚାକର ପରି ନୁହେଁ .....!! ବରଂ ନିଜର ବିଶ୍ୱାସନୀୟତା ର ପାରିଦର୍ଶିତାରେ ସେ' ହୋଇଯାଏ ଦମ୍ପତିଙ୍କର ପାଳିତା କନ୍ୟା .......ପୁଣି ; ଏକମାତ୍ର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ । ସେଥିପାଇଁ ତାକୁ କରିବାକୁ ପଡିଛି .....ଅନେକ କଷ୍ଟ । ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ଜମା ମନ ଲାଗୁ ନ'ଥିଲା ପାଠରେ ତାଙ୍କର । କିନ୍ତୁ ,,,, ଧୀରେ ଧୀରେ .....ଘରର ଛୋଟ ବଡ଼ କାମ କରିବା ସହିତ ; ଗୋଟେ ଯୁ' ନେଇ ପାଠ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା ସୁନିତା । ରାତି ତମାମ ଅନିଦ୍ରା ହୋଇ....ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ମନ ଲଗାଇ ପଢିଥିଲା ପାଠ । ରାସ୍ତାକଡ଼ରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ଆଣିଥିବା ପାଳିତା ପିତା...... ଦିନେ ତା'କୁ ; ପାଖକୁ ଡାକି ଅତି ସ୍ନେହଁ ରେ ବୁଝାଇଥିଲେ । ଆଉ କହିଥିଲେ .....ମା'ରେ , ତୁ ଆମ ଝିଅ ହୋଇ ରହିବୁ ....??? ଆଉ , ଯଦି ଆମ ଝିଅର ପରିଚୟ ନେଇ ରହିବୁ.....ତତେ ଆମରିପରି ହେବାକୁ ହେବ ରେ ମା' । ଆମ ସଭ୍ୟ ସମାଜରେ ତୋତେ ସେତେବେଳେ ଆଦର ମିଳିବ....!! ; ଯେତେବେଳେ ତୁ ଭଲ ପାଠପଢି ଦୁନିଆଁ ରେ ନିଜର ଗୋଟେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବୁ । ବାସ , ସରିତାର ସେହି ଦିନଠାରୁ ଆସିଗଲା ପାଠ ପ୍ରତି ଅହେତୁକ ଆଗ୍ରହ । ଆଉ , ଭଲ ପାଠପଢି...... ନିଜପାଇଁ ତଥା, ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ କିଛି କରିବାର ନିଶା ।


            ଆଜି ସରିତା ହୋଇଛି ....ଆଇପିଏସ ଅଫିସର । ଛୁଟୁଛି ସାରା ରାଜ୍ୟ ତଥା, ରାଜ୍ୟ ବାହାରୁ ଶୁଭେତ୍ସା ର ଓ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ର ସୁଅ । ସଫଳତାର ସିଡ଼ି ଚଢି ଚଢି ......ଆସି ପହଂଚିଯାଇଛି ତା'ର ଲକ୍ଷ ସ୍ଥଳରେ । ନିଜ ଦୃଢ ମନୋବଳ ଓ ଚେଷ୍ଟା ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ସଫଳ ହୋଇଛି ସରିତା। ସାକାର କରିପାରିଛି;........ ତାକୁ ପାଳିଥିବା ଈଶ୍ୱରଦତ୍ତ ମାତା ପିତାଙ୍କ ସ୍ବପ୍ନକୁ । ସମକକ୍ଷ ହୋଇ ସ୍ୱାଭିମାନର ସହ ମୁଣ୍ଡଟେକି ଛିଡା ହୋଇପାରିଛି...... ତାର ସଭ୍ୟ ଶିକ୍ଷିତ ସମାଜରେ । କାଲି .....ପେଟରେ ପେଟଭର୍ତି ଭୋକ ନେଇ ନିସ୍ତେଜରେ ସୋଇପଡୁଥିବା ଝିଅଟିର .....ଆଜି ଆଖିରେ ଆଖିଏ ସ୍ବପ୍ନ । କାଲି ର........କଳଙ୍କିତା , ନିର୍ଯ୍ୟାତିତା , ନିଷ୍ପେସିତା ପିଲାଟି .....ଆଜି ପ୍ରଶଂସିତ ଆଉ ସନମାନିତ ଦେଶ ବିଦେଶରେ । କଥାରେ ପରା ଅଛି .....

  " ବେଙ୍ଗ କହେ ବେଙ୍ଗୁଲି ଲୋ....

    ପୃଥିବୀ କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେକେ ଆନ।"


          କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତି କେବେ ହେଲେ, ଗୋଟିଏ ଜେଗାରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରୁହେନି । ଆମର ନିଷ୍ଠା , ଅଧ୍ୟବସାୟ ଓ ପରିଶ୍ରମ .....ତା'ର ଗତିକୁ ମନ୍ଥର ରୁ କରିଦିଏ କ୍ଷୀପ୍ରତ୍ତର । ଆଜି ସୁନିତା ନିଜ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ଅକଥନୀୟ ଅତ୍ୟାଚାର ଓ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇପାରିଛି..... ନିଜ ହାତରେ । ନିଜେ ନ୍ୟାୟ ପାଇଛି , ନ୍ୟାୟ ଫେରେଇଛି ବି' ଆହୁରି ଅନେକ ସରଳ ନିଷ୍ପେସିତା ସରିତା ମାନଙ୍କୁ । ମଦ ପରି ନିଶା କାରବାର ଉପରେ ନେଇପାରିଛି କଡା ପଦକ୍ଷେପ । ବାପା ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ଙ୍କ ପରି ଖଟିଖିଆ ମୂଲିଆ ମଜୁରିୟା ଙ୍କୁ ଦେଇପାରିଛି ସ୍ୱଚ୍ଛଳ ଓ ସ୍ୱାଚ୍ଛନ୍ଦର ଜୀବନ । ଜନ୍ମିତ ମାତା , ପିତା ଓ ଭାଇଙ୍କୁ କରିପାରିଛି ଥଇଥାନ । ରାସ୍ତାକଡ଼ର ସେହି ଅଲୋଡା ମଣିଷ ଙ୍କୁ ଆଣି ମିଶାଇ ଦେଇ ପାରିଛି ସମାଜର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତରେ । ଏତିକି କହିବାକୁ ଚାହେଁ ଶେଷରେ .........( ଠିକ ସରିତା ପରି ) ଜନ୍ମିତ ହେଉ କି' ପାଳିତ ........ ମାତା - ପିତା ଙ୍କର ଋଣ ତ' କେବେ କେହି ସୁଜି ପାରିନାହାନ୍ତି କି' ପାରିବେନି ମଧ୍ୟ । ତଥାପି , ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନିଜ ଆଖିରେ ଭରି .....ତାଙ୍କ ଦେଖା ଚଲାପଥ ରେ ଚାଲି ପାରିଲେ...... ସେ'ହିଁ ହୋଇଥାଏ ସେ'ମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରକୃତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଆଉ , ଆମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପରାଣୟତା ର ପ୍ରକୃତ ମୂଲ୍ୟବୋଧ । ( ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ )


Rate this content
Log in

More oriya story from Chhabi rani Pati

Similar oriya story from Inspirational