Bijaya Panda

Tragedy


4.9  

Bijaya Panda

Tragedy


କରୋନାର କରୁଣ କଥା

କରୋନାର କରୁଣ କଥା

2 mins 120 2 mins 120

ପ୍ରାଇଭେଟ କମ୍ପାନୀରେ କାମ କରୁଥିବା ମେମ ସାହେବ ଙ୍କୁ ଆଜିକାଲି ବହୁତ କାମ ଦେଉଥିଲା କମ୍ପାନୀ । ଏଇ କରୋନା ଯୋଗୁଁ ତ ସାରା ଦେଶରେ ଲକ୍ ଡାଉନ, କେହି କୁଆଡ଼େ ଯିବାକୁ ହେବନି । ଏଇ ସୁଯୋଗରେ କମ୍ପାନୀ ଗୁଡ଼ାକ ଅତ୍ୟାଚାର କରିଚାଲିଛନ୍ତି ।


-- ମେମ ସାହେବ ସେଦିନ କାମବାଲି କୁ ତାଗିଦ୍ କରି କହିିିଥିଲେ..


: "ଏଇ ଲକ୍ ଡାଉନରେ କିଛି ଯାଏ ଆସେନି । ମୁଁ ତୋତେ ଦୁଇ ମାସର ଦରମା ଆଡ଼ଭାନ୍ସ ବି ଦେଇ ଦେଉଛି, ଯେମିତି ତୋର ଚଳିବାରେ କୌଣସି ଅସୁବିଧା ନହୁଏ । ଆଉ କିଛି ଦରକାର ହେଲେ କହିବୁ.. କିନ୍ତୁ ତୁ ଯେମିତି ଟାଇମ୍ ରେ ଦୁଇବେଳା ଆସିଯିବୁ, ହେଲା ? "


: "ହଉ ମାଡାମ, ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରନି। ମୁଁ ରେଗୁଲାର ଆସିବି ।" କାମବାଲୀ କାମସାରି ଚାଲିଗଲା ।


--ପର ଦିନ କାମବାଲି ଆଉ ଆସିଲାନି । କେତେଥର ଫୋନ କଲେ ବି ଉଠେଇଲା ନାହିଁ ।


--ମେମ ସାହେବ ରାଗରେ ପାଟି କରି ନିଜକୁ ନିଜେ କହି ହେଉଥିଲେ। "ଯଦି ନଆସିବୁ, ଟିକେ ଆଗରୁ କହିବୁନି ? ଫୋନ କଲେ ବି ଉଠେଇବନି ! କେମିତିକା ଲୋକ ଯେ ..!!"


: " ଅଫିସ୍ ର ସବୁ କାମ, ରାତି ଯାଏଁ ମିଟିଂ ଉପରେ ମିଟିଂ ତା ସହିତ ରନ୍ଧା ବଢ଼ା, ବାସନ କୁସନ ଧୁଆ.. ଓ ହୋ.. ମଣିଷକୁ ନିଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ସମୟ ନାହିଁ ଯେ.. ! " ବିରକ୍ତି କର ଭାବରେ ଏକଥା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ ।


 : "ଆଉଥରେ ଫୋନ ଲଗେଇ ଦେଖ..ନହେଲେ ଆଜି ଦିନଟା ଚଳେଇ ଦେବା। ମୁଁ ଟିକେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଦେବି ।" ସ୍ୱାମୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।


--ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଥରେ ଫୋନ ଲଗେଇଲେ କିନ୍ତୁ ବନ୍ଦ ଅଛି ବୋଲି ଉତ୍ତର ଆସୁଥିଲା । ମଝିରେ କେତେଥର ଫୋନ ବି କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ନିଷ୍ପଳ ହେଲେ ।


ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ଦିନ ବିତି ଯାଇଥିଲା । 


ହଠାତ ସେଦିନ ସକାଳ ନଅଟା ବେଳେ ଫୋନ ଟା ବାଜି ଉଠିଲା । ଗୋଟେ ଅଜଣା ନମ୍ବର ରୁ ଫୋନ ଆସିଥିଲା । ମେମ ସାହେବ ଫୋନ ଉଠେଇଲେ ।


: "ହେଲୋ ମାଡାମ ..! ମୁଁ କାମବାଲୀ କହୁଛି ।"


: "ତୁ ଏତେ ଦିନ ହେଲା କୁଆଡ଼େ ଯାଇଥିଲୁ ଯେ ! ଫୋନ କରିକି ଜଣେଇପାରିଲୁନି !" ମେମ ସାହେବ ଟିକିଏ ଚଢ଼ା ଗଳାରେ କହିଲେ ।


: " ଏବେ ସମୟ କିଛି ଭଲ ନୁହେଁ..ଆଗ ଘର ପରିବାର କଥା ପଚାରି ବୁଝ..କଣ ସୁବିଧା ଅସୁବିଧା ଥିବ !" ମେମ ସାହେବଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ପଛରୁ କହୁଥିଲେ ।


ଉପରେ ରାଗ ଦେଖେଇଲେ ବି ନାରୀ ର ହୃଦୟ ବଡ଼ ଦୟାବାନ । ଆଉ ଜଣେ ନାରୀ ହୃଦୟ କଥା ଆପଣା ଛାଏଁ ବୁଝି ଯାଏ ।


କାମବାଲୀକୁ ସବୁ କଥା ପଚାରି ବୁଝିଲେ ମେମ ସାହେବ ।


: "ମାଡାମ ..ସେଦିନ ସକାଳୁ ଆମ ଗାଁ ରୁ ଫୋନ ଆସିଥିଲା। ଗାଁରେ ମାମୁଁ ଘରେ ରହି ପାଠ ପଢ଼ୁଥିବା ବଡ଼ ପୁଅର ଦେହ ବହୁତ ଖରାପ । ଆମେ ଗାଡ଼ିଟେ ପାଇଁ ବହୁତ ବୁଝା ବୁଝି କଲୁ କିନ୍ତୁ କେହି ରାଜି ହେଲେନି । କହିଲେ ସରକାରଙ୍କ ନିୟମ ଅଛି, ଏବେ ଗାଡ଼ି ଗଡ଼ିବନି । ଯଦି ତମ ଭିତରୁ କେହି ରୋଗୀ ଥାନ୍ତେ ତାହେଲେ ପୋଲିସ କୁ କହି କଣ ଗୋଟେ କରିହେଇଥାନ୍ତା.. । 


   ଇଆଡ଼େ ସିଆଡେ଼ ଦଉଡ଼ା ଦୌଡ଼ି କରିବା ଭିତରେ ପୁରୁଣା ଫୋନ ଟା ବି ହାତରୁ ଖସି ପଡ଼ି ଖରାପ ହେଇଗଲା। ଆମେ ଭୋକ ଉପାସରେ ଶହ ଶହ ମାଇଲ ଚାଲି ଚାଲି ଆସି ଗାଁରେ ପହଞ୍ଚିଲୁ । 


:"ଓଃ.. ତୋ ପୁଅ କେମିତି ଅଛି ଆଗ କହିଲୁ ।" ମେମ ସାହେବ ଉତ୍କଣ୍ଠା ର ସହ ପଚାରୁଥିଲେ ।


:"ଭୋ ଭୋ ହେଇ କାନ୍ଦ ଶୁଭୁଥିଲା କାମବାଲୀ ର । ସେ ଆଉ ଏ ଦୁନିଆରେ ନାହିଁ ମାଡାମ। ଶେଷଥର ପାଇଁ ଆମେ ତା ମୁହଁ ବି ଟିକେ ଦେଖି ପାରିଲୁନି ମାଡାମ ।"


  ସ୍ଥାଣୁ ପାଲଟି ଯାଇଥିଲେ ମେମ ସାହେବ । କାମବାଲୀ ଭିତରର ଗୋଟିଏ ମା'ର ହୃଦୟର ବ୍ୟଥା, ତାଙ୍କୁ ମର୍ମାହତ କରୁଥିଲା । ଅଜାଣତେ ଧାର ଧାର ଅଶ୍ରୁ ଗଡ଼ି ଯାଉଥିଲା।


      


Rate this content
Originality
Flow
Language
Cover Design