ତୁମ ଦୁନିଆର ବେନାମୀ ପଥିକ!

ମୁଁ ଦୁରେଇ ଗଲି ଯୋଉଠି ତୁମେ ରହୁଥିଲ 

ଭାଙ୍ଗି ଦେଲି ସେଇ ଆଇନା କୁ 

ଯୋଉଥିରେ ଖାଲି ତୁମ ପ୍ରତିଛବି  

ମୁଁ ବେନାମ ତୁମ ସହର ରେ 

ଅଦୃଶ୍ୟ ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ହାତ ପାହାନ୍ତା ରୁ 

ଆଉ କେବେ ଫେରିବିନି ଏଇ ସହର କୁ 

ଦିନେ ମୁଁ ଥିଲି ତୁମ ଜୀବନ ର ସବୁକିଛି 

ଆଜି ମୁଁ ସୀମାହୀନ ଦରିଆ ପରି 

ତୁମ ଜୀବନର ଅଗଣା ରେ ମୁଁ ଆଜି ଯାଯାବର 

ଦେଖୁଥିଲି ତୁମକୁ ମୋ ଅଗଣା ର ଫୁଲ ରେ 

ଖୋଜୁଥିଲି ସେଇ ରଙ୍ଗ ଆଉ ବାସ୍ନା କୁ 

ଆଜି ମୁଁ ଭଙ୍ଗା ବାଲିଘର ତୁମରି ସ୍ୱପ୍ନରେ 

ଆଜି ମୁଁ ଶୂନ୍ୟ ତୁମ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ 

ଖାଲି ଏକ କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗା ତୁମ ଜୀବନ ସ୍ରୋତ ରେ 

ଦେଖିଛି ତୁମକୁ ଜହ୍ନ ର ଫିକା ଜୋଛନା ରେ 

ଅନୁଭବ କରୁଛି ତୁମକୁ ମୋ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵ ରେ |