ତମେ ଜହ୍ନ ହେଲେ

ତମେ ଜହ୍ନ ହେଲେ ହେବି ମୁଁ କଇଁ

ମଥାରେ ଓଢଣା ଦେଇ

ଜୋଛନା ହୋଇ ଝରିଵ ଯେବେ

ଲାଜରେ ଥିବି ଚାହିଁ..

ସପନଭରା ଏ ଜୀବନ ପରା

ଆଶାର ସଉଧ ତୋଳି

ଚାହିଁଥିବି ମୁଁ ଗୋ ତୁମରି ପଥ

ପ୍ରୀତିର ପ୍ରଦୀପ ଜାଳି

ତମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ହେବି କମଳ

ନିଦରେ ଥିବି ଶୋଇ

ତୁମ ଆଲୋକ ଛୁଇଁଲେ ମତେ

ଖୋଲିବି ଆଖି ମୁହିଁ..

ଏ ଦୁନିଆରେ ସବୁ ତ ମିଛ

ସତ ଏକା ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନ

ଯା'ଲାଗି ଝୁରେ ଆକୁଳେ ଏତେ

ଅବୁଝା ମଣିଷର ମନ

ତମେ ବର୍ଷା ହେଲେ ହେବି ବିଜୁଳି

ପାଶେ ପାଶେ ଥିବି ରହି

ତମେ ଝରିଲେ ଅଧିର ହୋଇ

ଧରାକୁ ଯିବି ଛୁଇଁ...

ପ୍ରମିଳା ପତି,କଟକ।