ଶିକ୍ଷକ

ଶିକ୍ଷକ ଜୀବନ               ନୁହଁଇ ସହଜ

       ସେବାରେ ତା' ଦିନ ଯାଏ

ସ୍ୱାର୍ଥ ବୋଲି ତାର            କିଛିତ ନଥାଏ

       ଜ୍ଞାନ ଦାତା ହୋଇ ଥାଏ ।

ଚାଟଶାଳୀ ତାର             ମନ୍ଦିର ଅଟଇ

       ପୂଜାରୀ ନିଜେ ସେ ହୋଇ

କେତେ ଛାତ୍ର ଛାତ୍ରୀ         ଜୀବନ ଗଢଇ

       ତାହାରତ ସୀମା ନାହିଁ ।

ଟଙ୍କାରେ ଗରିବ            ଜୀବନ ଭିତରେ

       ରାଜା ବି ସମ୍ମାନ ଦିଏ

ଗୁରୁ ବୋଲି ସିନା        କେତେଯେ ଜୁହାର

      ଠାକୁର ସମାନ ସିଏ ।

ଗର୍ବ ଅନୁଭବ               ଜୀବନ ଭିତରେ

       ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତିରେ

ଆନନ୍ଦରେ ତାର             ପେଟ ଭରିଯାଏ

       କହି ବୁଲେ ସେ ବାଟରେ ।

ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରହାର               କାଟୁଥିଲା ଦିନେ

       କଷ୍ଟ ହୁଏ ସହିବାକୁ

ଅନୁଭବ ନିଜେ                କରିମୁଁ ପାରୁଛି

        ପ୍ରହାର ଆର୍ଶୀବାଦକୁ ।