ମୋ ମାଆ

ମାଆ ଠାରୁ ମୋର ସ୍ନେହମୟୀ କିଏ

ଦୁନିଆ ରାଇଜେ ନାହିଁ 

ତାହାରି ଆଶିଷ ଦିଅଇ ଶକତି 

ବିପଦୁ ତରବା ପାଇଁ।

ମା'ର ମମତା କେ କଳି ପାରିବ

ତାହାର କଳନା ନାହିଁ,

ସାହା ହେଲେ ସିଏ,ସବୁ ଦୁଃଖ ମୋର 

ଆପେ ଯାଏ ଦୂର ହୋଇ।

ପିଲାଟି ଦିନରୁ ବଢାଇ ଆଣିଛି

ତାହାରି ଅମୃତ ଦେଇ 

ତାହାରି ଋଣକୁ ସୁଝି କେ ପାରିବ

ଜଗତରେ ଜନ୍ମି ନାହିଁ।

ତାହାରି କୋଳେ ଖେଳିଛି ମୁଁ ଦୋଳି

ତାହାରି ପଣତେ ପୋଛିଚି ମୁଁ ଧୂଳି

ଦେଖି ନାହିଁ କେବେ, ମାନ ଅଭିମାନ

ଶୁଣିନୀ ମୁଁ କେବେ ଗାଳି।

ତାହାରି ପଣତ ଅଟେ ମୋ ପାଇଁ

ବଡ଼ ଦେଉଳର ନେତ

ଚେଷ୍ଟା କରିବି, ମାଆକୁ ମୋର

ଦେବି ନାହିଁ କେବେ ଦୁଃଖ।