ମନ ଓ ଭୟ

ମନ ଅରଣ୍ୟ ର ଅନ୍ଧାରୁଆ ବାଟେ 

ଆଲୋକ ର ନାହିଁ ଗୋଟିଏ ସ୍ରୋତ 

ଅନ୍ଧାରର ସେହି କ୍ଷଣିକ ଭୟ ରୁ 

ମନ ର ଗତି କୁ କରୁଛି ଦୃତ ।

ନିଛାଟିଆ ମନର ଶବ୍ଦଜାଲ ରୁ 

ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ କରୁ ଅଛି ଯେ ଯୋଜନା

ଏତେ ଭୟାବହ ଦୃଶ୍ୟ ଯେ ସବୁ 

ସତ୍ୟ ଅଟେ ଅବା ମନର କଳ୍ପନା । 

ଛାଇ ପରି ପାଦ ପଛେ ପଛେ 

ମାଡ଼ି ଆସୁଅଛି କ୍ରୋଧ ର ପ୍ରଚଣ୍ଡ 

ଅସତ୍ୟ ମନର ଚେତନା କୁ ଦେଖି

ମନ କୁ ଦେଉଛି ସତ୍ୟର ଦଣ୍ଡ ।

କୋମଳ ପ୍ରକାଶ ଭାବ ର ଉତ୍ସ କୁ

ହସିଁ ଚାହୁଁଅଛି ଏ କଠୋର ମନ

ସ୍ମରଣ କରୁଛି ନିଜରୀ କଳ୍ପନା

କାଟି ଚାଲୁଅଛି ରାତି ଓ ଦିନ ।