ହେ ବଡ ଠାକୁର

ବଡ ଦେଉଳରେ ବସି ବେନି ନୟନରେ

କଣ ବା ଦେଖୁଛ ପ୍ରଭୁ 

ସଭିଙ୍କ ଚିତ୍କାରରେ ସିଂହାସନ ଥରି ଉଠୁନି କି ପ୍ରଭୁ 

ସହସ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କ ଲୁହ ବର୍ଷାରେ ସେ ମହାଦ୍ୱୀପ ଲିଭୁନି କି ପ୍ରଭୁ ।

ହେ ବଡ ଠାକୁର

ତମର ସେ ଚକା ନୟନରେ ଖୋଜି ଦେବକି

ଆଜି ହଜି ଯାଇଥିବା ମା, ବାପା,ଭାଇ, ଭଉଣୀକୁ 

ଅବା ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ସମ୍ପର୍କକୁ ।

ତମ ହାତ ଦୁଇ ପାରିବକି ଲୁହପୋଛି

ପତି କୁ ହରାଇଥିବା ପତ୍ନୀର 

କି ପତ୍ନୀ କୁ ହରାଇଥିବା ପତିର ।

ତମର ସେ ମହା ବାହୂ କୋଳେଇ ପାରିବକି

ବୟସର ଅପରାହ୍ନରେ ଥିବା ବୃଦ୍ଧ ମାତାପିତାକୁ  

ଅବା ବାପା ମା ଛେଉଣ୍ଡ କଂଅଳ ଶିଶୁକୁ ।

ତମେ ସେ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଫେରାଇ ଦେବ କି 

ଯେଉଁ ହାତ ଦୁଇ ପୂଜାକରୁଥିଲା ଦିନେ ତୁମକୁ 

ଯେଉଁ ଗୋଡ ଦୁଇ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲା ଯିବ ପୁରୀକୁ ।

ମୁଁ ଜାଣିଛି

ହାତ ଗୋଡ କାନ ଆଖି ସବୁ ଅଧା ତୋରି ବୋଲି

ତୁ କାଲି ଆଜି ଆଉ ଆସନ୍ତା କାଲି ଚୁପ ବସିବୁ ଖାଲି

କୋଠର ହୃଦୟ ତୋର କେବେ ଯିବନି ଦୋହଲି ।