ବର୍ଷା ଗୋ ତୁମେ ଆସ ନା

ମୁଁ କୃଷି ନୁହଁ ଯେ

ତୁମ ଆଗମନେ ବୁଣି ଦେବି ମୁଠା ମୁଠା ଆଶା।

ମୁଁ ଯେ ଚାତକ ନୁହଁ,

ମନେ ମୋ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ମିଛି ମିଛିକା ଭରସା।

ମୁଁ ବିଜ୍ଞାନୀ ବି ନୁହଁ,

ତୁମ ଆସିବାର କାରଣ ପ୍ରତି ହବ ହେ ଜିଜ୍ଞାସା।

ମୁଁ ମୟୁର ନୁହଁ ଯେ,

ନାଚି ନାଚି କରୁଥିବି ତୁମର ପ୍ରସଂଶା। 

ନୁହଁଇ ମୁଁ ପ୍ରେମୀ, 

ଯେ ତୁମେ ଭରିଦେବ ମୋ ମନରେ ଇର୍ଷା। 

ବର୍ଷା 

ଆଗୋ ତୁମେ ଆସ ନା ।

ମୁଁ ଯେ ତାନସେନ ନୁହଁ, 

ମଜ୍ଜି ଯିବି ରାଗ ମହ୍ଲାର ରେ

ମୁଁ ଯେ କବିଟିଏ, 

ତୁମ ବିନୁ ତିନ୍ତି ପାରେ ଭାବନା ସାଗରେ.. 

ଉପସ୍ଥିତି ରେ ବି ଶୁଷ୍କ ରହିଯାଏ ମନ ମାନସ ରେ।