ଅନାମିକା ନାୟିକା

ପଳାଶ ବନରେ ନିଆଁଜାଳି

ପାଦଥାପି ଫୁଲର ପାଖୁଡାରେ

କିଏ ତୁମେ ଉଦ୍ ଭ୍ରାନ୍ତ ନାୟିକା

ପକ୍ଷୀର କୂଜନ ନେଇ

ଆସିଛଯେ ଧରିତ୍ରୀର ବୁକୁରେ

ଛୁଟିଯାଉଛି ଅତରର ବାସ୍ନା

ତୁମ ପ୍ରେମରେ ମତୁଆଲାକରି

କୀଟଠୁଁ ମଣିଷ

ସବୁରି ତନ୍ତ୍ରୀରେ ବୁହାଉଛ

ପ୍ରେମର ଫୁଆରା