ଅବ୍ୟକ୍ତ ପ୍ରେମ

ଓଲରା ଚାଳର ଗଣ୍ଠି ବାଣ୍ଟି ଦେଇ

   ଝାଟି ମାଟି ରୂପ ଧରି

ପଟିତକ ଖୋଲି କଟି ଦୋହଲାଇ

   ଝୋଟି ରଙ୍ଗ ଦିଏ ଝାରି

   ବାରି ହୋଇ ପଡେ ପ୍ରେମ

ଅବ୍ୟକ୍ତ ଯେଣୁ ସେ ଅନୁଢ଼ା ତରୁଣୀ

   ବଦଳାଇ ଦିଏ ନାମ ।

ବର୍ଷା ଭିଜା ଚାଳ ବଳ ହରା ଯେଣୁ

   ଛଳ ଛଳ ଆଖି କୋଣେ

କଳନା କରୁଛି ନୀରବେ ଝୁରୁଛି

    ଶାଳତରୁଭରା ବଣେ

    ମାଳ ମାଳ ସ୍ମୃତି ରାଜି

ଉତୁରା କାନ୍ଥର ବତୁରା ମାଟିରୁ

    ପ୍ରେମ ଫୁଲ ହୁଏ ଖୋଜି ।

ଧଉଳା କାନ୍ଥର ମଉଳା ମାଟିରେ

    ବାଉଳା ହେଉଛି ସିନା

ଭେଳା ଭେଳା ହୋଇ ବାଦଲ କୋଳର

    ଜଳ କରେ ଆନମନା

    ଦାନାବନ୍ଧା ଆଶାତକ

ଚୂନା ହୋଇଯାଏ ଅବ୍ୟକ୍ତ ପ୍ରେମର

    ଚିହ୍ନ ଦିଶେ ଜକ ଜକ ।

ମନ ଭୋକ ତକ ଜ୍ଞାନ ହରା ହୋଇ

    ଧ୍ୟାନକୁ କରିଛି ସାକ୍ଷୀ

ମୀନଟିଏ ପରି ଜୀବନ କୋଳରେ

    ପହଁରାଇ ନିଏ ଆଖି

    ପ୍ରେମ ଫୁଲ ରଙ୍ଗ ହରା

କାମ କମକୂଟ ଦିଶେ ଝଟ ଝଟ

    କୀଟ ଦଂଷ୍ଟ ପ୍ରେମ ଖଳା ।