विस्मरण

ग्रीष्मात तु विरलीस 

प्रदूषणाला तु हरलीस 

सृष्टी संध्याकाळच्या दिपाला का बरं विसरलीस?...

वने पानझडीत सौंदर्य हरवली जरी 

पळस लाल फुलांनी सजली तरी

सृष्टी तु आंबाच्या मोहरांनी बहरून आलीस .....

तुझे रौद्र रूप दिसते आहे 

होळीच्या उत्सवात हसते आहे 

सृष्टी तुझे स्वरूप माझ्या ह्रदयात ठसते आहे.....

तुझी काळजी मी करीत असतो 

तुझ्या आठवणींनी जीवन जगीत असतो 

सृष्टी मी तुझ्या प्रेमात दिव्याची ज्योत होऊन विझून जातो......