NIKHITA DAKHORE
Romance
तू लिहिलंस की
मला लिहिण्यात येते रुची
नसल्यास तू होते रे
माझ्या शब्दांची गोची
तुझं माझं नात...
मैत्री असावी
रक्ताच्या पली...
नको लुबाडणारे...
तुझ्या माझ्या...
आनंदाच्या गाव...
शब्दांच्याच ब...
मैत्री तुझी म...
मैत्रीच्या गा...
कवच बसवू आपण
असेल नातं हळवं पण आहे ते दृढ । असेल नातं हळवं पण आहे ते दृढ ।
करून मी नट्टा पट्टा झाली हो तय्यार.... करून मी नट्टा पट्टा झाली हो तय्यार....
दरवळणाऱ्या स्वरपुष्पांनी लाजून पुन्हा गंधित होणे. दरवळणाऱ्या स्वरपुष्पांनी लाजून पुन्हा गंधित होणे.
शेवट शेवटी आनंदी होतो, आज आला अनुभव. प्रवासाच्या सोबत, शहाणपणा वर येते थोडं दव. शेवट शेवटी आनंदी होतो, आज आला अनुभव. प्रवासाच्या सोबत, शहाणपणा वर येते थोडं दव.
ओबडधोबड वाटेवरती लागते कितीदा ठेच तरीही वेंधळी वाट म्हणते प्रेमाचे काटे वेच ओबडधोबड वाटेवरती लागते कितीदा ठेच तरीही वेंधळी वाट म्हणते प्रेमाचे काटे वेच
वयच अल्लड, उमज नव्हती एक ओढ होती, तुला भेटायचें.... वयच अल्लड, उमज नव्हती एक ओढ होती, तुला भेटायचें....
निशा नभी अंथरल्या निशा नभी अंथरल्या
एकांत वनात जाऊन कधी तरी बसावसं वाटतं हृदयातील गोष्टी कधी तरी सांगावसं वाटतं !! एकांत वनात जाऊन कधी तरी बसावसं वाटतं हृदयातील गोष्टी कधी तरी सांगावसं वाटतं !!
हासू तुझे कायम हृदयात करेन मी जतन. कोणाला कशाचे, मला तुझ्या हसण्याचे व्यसन. हासू तुझे कायम हृदयात करेन मी जतन. कोणाला कशाचे, मला तुझ्या हसण्याचे व्यसन.
तुजविना भग्न भासे माझे जीवन आकाश तुजविना भग्न भासे माझे जीवन आकाश
प्रितीत दोघं न्हाऊ, जन्मोजन्मी साथ देऊ, केला अर्पण जीव तुला, काय हवा गाडी, बंगला... प्रितीत दोघं न्हाऊ, जन्मोजन्मी साथ देऊ, केला अर्पण जीव तुला, काय हवा गाडी, बंगल...
घेऊ ध्यास प्रेमाचा दोघे दोघे प्रितीत नाहून जाऊ. घेऊ ध्यास प्रेमाचा दोघे दोघे प्रितीत नाहून जाऊ.
मनात म्हणते चांदणी चंद्र दिसतो किती गोड समीप जाण्याची तिची अंतरीची ओढ ॥ मनात म्हणते चांदणी चंद्र दिसतो किती गोड समीप जाण्याची तिची अंतरीची ओढ ॥
देशील साथ आयुष्यभराची तर एकट्यानेच लढेल देशील साथ आयुष्यभराची तर एकट्यानेच लढेल
मी मानलेल्या आभाराने तुझं आनंदीत होणं उगाचच माझ्याशी ओळखं वाढविणं मी मानलेल्या आभाराने तुझं आनंदीत होणं उगाचच माझ्याशी ओळखं वाढविणं
मी प्रीतवेडी राधा...! मी प्रीतवेडी राधा...!
कसली मैफिल अन् कसली कविता, मी ही क्षणभर स्तब्ध झालो. कसली मैफिल अन् कसली कविता, मी ही क्षणभर स्तब्ध झालो.
ढगाळलेले आकाश, सुसाटलेला वारा, दाटून आला, आसमंत सारा... ढगाळलेले आकाश, सुसाटलेला वारा, दाटून आला, आसमंत सारा...
हळव्या क्षणाच्या साक्षीला चांदवा निरागस का भासला हळव्या क्षणाच्या साक्षीला चांदवा निरागस का भासला
काळे मणी व डोरले गळ्यामंदी ते सजले... काळे मणी व डोरले गळ्यामंदी ते सजले...