Sanjay Ronghe
Tragedy
दुःखाची आहे कहाणी ।
पडेल अपुरे विझविण्या
टाकशील कितीही पाणी ।
बघ डोळ्यात जरा दिसेल
आटलेल्या अश्रूंची निशाणी ।
मुखावर आहे खोटेच हास्य
अंतरात आहेत गाऱ्हाणी ।
अशी असतात नात...
काठ
आस
मज ते काय हवे
आसवांनी भिजले...
थंडी थंडी नाव...
जगू दे रे बाब...
चिडीचूप
धुके
नाही म्हणू मी...
एक वेगळ्या धाटणीची कविता एक वेगळ्या धाटणीची कविता
अंतर्मुख करणारी रचना अंतर्मुख करणारी रचना
करावे भाग्याचे कर्म, समजून प्रेमाने जगावे करावे भाग्याचे कर्म, समजून प्रेमाने जगावे
मनाची व्यथा सांगून नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता मनाची व्यथा सांगून नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता
नि:शब्द करणारी अप्रतिम कविता नि:शब्द करणारी अप्रतिम कविता
नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता नि:शब्द करणारी हृदयस्पर्शी कविता
रडून घेतो हल्ली थोडे थोडे मन मोकळे करण्यासाठी, रडून घेतो हल्ली थोडे थोडे मन मोकळे करण्यासाठी,
निःशब्द करणारी ह्रदयस्पर्शी कविता निःशब्द करणारी ह्रदयस्पर्शी कविता
कळत नाही मन कसे, तुझ्यासाठी धाव घेते कळत नाही मन कसे, तुझ्यासाठी धाव घेते
आयुष्यात त्यांना दोनच गुरु-अपमान आणि भूक आयुष्यात त्यांना दोनच गुरु-अपमान आणि भूक
दुःखाची कळ सोडते दणाणून जशी हृदयातून दुःखाची कळ सोडते दणाणून जशी हृदयातून
वैशाख ऋतूवरील वेगळ्या धाटणीची कविता वैशाख ऋतूवरील वेगळ्या धाटणीची कविता
तिलाही कळेल माझ्या भक्तीचा पाझर आज माझ्याच शेतात गहिवरून श्वास घेतोय तिलाही कळेल माझ्या भक्तीचा पाझर आज माझ्याच शेतात गहिवरून श्वास घेतोय
मनाच्या कुपीतली सल अश्रूत वाहिल्या मनाच्या कुपीतली सल अश्रूत वाहिल्या
डोळ्यातील अश्रूची धार गालावरून वाहात होती डोळ्यातील अश्रूची धार गालावरून वाहात होती
काय रे लेका तुने वृद्धाश्रमाचे दर्शन घडवले काय रे लेका तुने वृद्धाश्रमाचे दर्शन घडवले
करायला खुष तुला काय काय करावं लागतं करायला खुष तुला काय काय करावं लागतं
पण कुठे कसं कळत नाही चुकत जातं बरंच काही पण कुठे कसं कळत नाही चुकत जातं बरंच काही
प्रत्येकाची वेळ नक्की येते हे मात्र ते विसरतात... प्रत्येकाची वेळ नक्की येते हे मात्र ते विसरतात...