ಗುಬ್ಬಿಯ ಪತ್ರಗಳು ಅಧ್ಯಾಯ 1

ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಗುಬ್ಬಿಯ ಪತ್ರಗಳು

ಗುಬ್ಬಿ ಊರಿನ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಮರ, ಎರಡು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೆಂಚು, ಮತ್ತು ರಾಘುನ ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿ. ಅಂಗಡಿ ಅಂದ್ರೆ ದೊಡ್ಡದೇನಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಸ್ಟೀಲ್ ಟ್ರಂಕ್ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದ 20-30 ಪುಸ್ತಕ. ಆದ್ರೆ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ನೇತಾಡೋ ಒಂದು ಹಸಿರು ಗಾಳಿಯಂತ್ರ — ಅದೇ ರಾಘುನ ಲೈಫ್‌ಲೈನ್.

ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ 5:30ಕ್ಕೆ ಮಾಲತಿ ಇಳಿಯುತ್ತಾಳೆ. ನೀಲಿ ಚೂಡಿದಾರ, ಒಂದು ಹೆಗಲ ಬ್ಯಾಗ್. ಆದ್ರೆ ರಾಘುನ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಕಾಲು 2 ಸೆಕೆಂಡ್ ತಡವರಿಸುತ್ತೆ. ಗಾಳಿಯಂತ್ರ ನೋಡ್ತಾಳೆ. ಅದು ತಿರುಗಿದ್ರೆ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ನಗು.

ಜೂನ್ 17, 2018. ಮಳೆ. ವಿಪರೀತ ಮಳೆ. ಮಾಲತಿ ಛತ್ರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಳು. ರಾಘು ಏನೂ ಮಾತಾಡದೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಪ್ಪು ಛತ್ರಿ ತೆಗೆದು ಮುಂದೆ ಚಾಚಿದ.

"ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್" ಅಂದಳು. ಮೊದಲ ಮಾತು.

ಮಾರನೇ ದಿನ ಬಿಸಿಲು. ಆದ್ರೂ ಮಾಲತಿ ಬಂದಳು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕಪ್ಪು ಛತ್ರಿ ಮತ್ತು 'ಬಾಡಿಗೆರೆ' ಪುಸ್ತಕ. ಛತ್ರಿ ವಾಪಸ್ ಕೊಟ್ಟಳು. ರಾಘು ಛತ್ರಿ ಮಡಚಿ ನೋಡಿದ. ಹಿಡಿಯ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಮಡಚಿದ ಚೀಟಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.

"ನಿನ್ನ ಗಾಳಿಯಂತ್ರದ ಸದ್ದು, ನಮ್ಮ ಮನೆ ತನಕ ಕೇಳುತ್ತೆ. ನಿನ್ನ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತರೇನೆ ನನ್ನ ದಿನ ಪೂರ್ತಿಯಾಗೋದು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. – ಮಾ"

ಹೀಗೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. 6 ತಿಂಗಳು. 14 ಪುಸ್ತಕ. 28 ಚೀಟಿ. ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಪದ ಎಲ್ಲಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಪ್ರತಿ ಚೀಟಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯೇ ತುಂಬಿತ್ತು.

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ದಿನ ಮಾಲತಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಗೊತ್ತಾಯ್ತು — ಅವಳ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫರ್. ಬೆಂಗಳೂರು ಹೋದ್ರು. ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಮದುವೆ ಫಿಕ್ಸ್.

ಆ ಸಂಜೆ ಪೋಸ್ಟ್‌ಮ್ಯಾನ್ ಒಂದು ಪಾರ್ಸಲ್ ತಂದ. ಅದೇ ಕಪ್ಪು ಛತ್ರಿ. ಜೊತೆಗೆ ಕೊನೆಯ ಚೀಟಿ.

"ರಾಘು, ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಮಳೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗ್ತೀಯ. ನಿನ್ನ ಮೌನದ ಸದ್ದು ನಂಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕೇಳುತ್ತೆ. ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರು ರಾಘು. - ಮಾಲತಿ"