' ହେ ମାଆ '

ହେ ମାଆ

ତୋ ସିଂହାସନ ଛାଡି ତୁ ଓଲ୍ହେଇ ଆ ।

ପ୍ରତିମା ପୁଜୁଛି ଏଠି ଅବିବେକି ମଣିଷ,

ଭରା ଦାଣ୍ଡେ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ହେଉଛି ହତାଶ ।

ତାର ଅବସ୍ଥା ତୁ ଦେଖିଦେଇ ଯା

ତୋ ସିଂହାସନ ଛାଡି ତୁ ଓଲ୍ହେଇ ଆ ।

ମାଆ ର ମମତା ଆଉ ମାଆ ର ପରଶ,

କୁଳାଙ୍ଗାରଟା କୁ ଏଠି ଲାଗୁ ଅଛି ବିଷ ।

ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ି ସେ ହୁଏ ବାୟା

ତୋ ସିଂହାସନ ଛାଡି ତୁ ଓଲ୍ହେଇ ଆ ।

ବୁଝେଇ ଦେଇ ଯା ମାଆ ଆବିବେକି ଜନେ

ତୁ ଆଉ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ନୁହେଁ କେବେ ଭିନ୍ନେ ।

ସେ ମାଆ ର ଲୁହ ତୁ ପୋଛି ଦେଇ ଯା

ତୋ ସିଂହାସନ ଛାଡି ତୁ ଓଲ୍ହେଇ ଆ ।