विंचू चावला

सूर्य उगवला, प्रकाश पडला, आडवा डोंगर

आडवा डोंगर, तयाला माझा नमस्कार

अग, ग.. विंचू चावला

देवा रे देवा.. विंचू चावला

आता काय मी करू.. विंचू चावला

अरे विंचू चावला, रे विंचू चावला, रे विंचू चावला, हो

महाराज, महाराज काय झाले काय एकाएकी ?

काम, क्रोध विंचू चावला

तम घाम अंगासी आला

त्याने माझा प्राण चालिला

मनुष्य इंगळी अति दारूण

मज नांगा मारिला तिनं

सर्वांगी वेदना जाण, त्या इंगळीची

या विंचवाला उतारा, तमोगुण मागे सारा

तमोगुण म्हणजे काय ?

गर्वाने जर छातीचा फुगा फुगला असेल तर,

पिन लावून थोडीशी हवा कमी करा.

सत्त्वगुण लावा अंगारा, अन्‌ विंचू इंगळी उतरे झरझरा

सत्य उतारा येऊन

अवघा सारिला तमोगुण

किंचित राहिली फुणफुण, शांत केली जनार्दने